En daar zijn we weer...dit maal in een internet-cafe waar mn gemiddelde typsneldheid zo'n 100 aanslagen per minuut minder is. Het begint er op te lijken dat niet alleen de mensen hier slachtoffers worden van het warme weer...

De afgelopen week hebben we heerlijk in Bolga gezeten, gezellig met zn 3tjes in het gastenverblijf van Mariam, waar we kunnen doen wat we willen en net iets meer privacy hebben. Onze buren bestaan wel uit twee mooie Afrikaanse familie's...wat natuurlijk altijd weer voor veel pret zorgt. Nu had ik al verteld over Salome, onze Tongo-leese dronken gastmama en hoe we het weer voor elkaar gekregen hebben is me een grote vraag, maar onze nieuwe buurvrouw doet het er zeker niet voor onder. Helaas heeft zij nog een kindje van 1.5, die elke ochtend aan de borst wordt gelegt...en op deze manier ook de nodige lokaal-gebrouwen Pito (bier) binnen krijgt.

De afgelopen week stond verder eigenlijk vooral een beetje in het teken van ziekenhuis-bezoekjes. Zelf was ik nogsteeds niet beter (nu gelukkig wel..wat k meteen maar even afklop;)), nancy kreeg malaria en Arno brandde zijn been aan de uitlaat van de motor. Dus daar zaten we dan..de 3 solominja's op een bankje in het ziekenhuis, te wachten totdat het lab eindelijk open ging...wat natuurlijk weer uren duurde;). Gelukkig voelt Nancy zich vandaag ook weer een stuk beter en kunnen we nu eindelijk weer met zn 3tjes aan de slag, want daar zijn we natuurlijk voor gekomen!!!

Tussendoor zijn de meetingen met de mannen van CEYEA gelukkig wel doorgegaan en dit resulteerde in een super-goede meeting met de weduwevrouwen van Bongo, gisterochtend. We hebben ze verteld over het project en wat ze straks precies kunnen verwachten. Nog even in het kort: de kinderen van deze vrouwen die tussen de 7 en 10 jaar oud zijn, zullen een geit krijgen. Deze zal door het gezin verzorgt moeten worden en in ruil hiervoor zullen de moeders er op toe moeten zien dat de kinderen 1 keer per week naar de extra klas zullen komen, die in het weekend zal worden georganiseerd. De geiten krijgen jongen, en het eerste jong zal worden doorgegeven aan een ander arm gezin. De rest mogen ze zelf houden en kunnen ze op de markt verkopen, zodat ze de school-fee's voor de kids kunnen betalen. Verder zullen de vrouwen gaan beginnen met het maken van shea-butter, een product waarmee je kan koken, je huid mee kan insmeren en ook nog eens heel lekker ruikt! De eerste twee zaken met noten doneren wij, waarna ze van de opbrengst die ze verkrijgen door het te verkopen op te markt zelf weer nieuwe noten kunnen kopen om wederom nieuwe olie te maken. Als het zo daadwerkelijk zo zal gaan lopen..hebben we straks een prachtig project in Bongo..en dit vonden de vrouwen gelukkig ook. Ze waren erg enthousiast, stelden vragen en konden niet wachten om te mogen beginnen. Volgende week dinsdag zullen we dan ook weer naar dit mooie dorpje reizen, om de shea-nuts af te leveren en contracten te ondertekenen. Mooie dingen:)!!

Het Audiologisch Centrum stond de afgelopen weken helaas een beetje op een laag pitje. Het wachten is nogsteeds op Emelia, die helemaal uit Jamasi moet komen. Zij zal een erg belangrijke rol gaan spelen in het opstarten van het centrum en zonder alle dingen met haar doorgepsproken te hebben, kunnen we helaas nog niet zoveel doen. Deze week had ze een begravenis in haar oude familie-dorp, maar vanmorgen kregen we het goede nieuws dat ze volgende week donderdag naar Bolga zal komen! Dat wordt ook hoog tijd, want 1.5 week later vertrekken wij alweer naar het Nederlandse. De tijd vliegt! Verder zouden we vandaag eigenlijk met alle kinderen (350 in totaal) naar Tamale vertrekken. Dat klinkt als een hele volkverhuizing..en dat is het ook. Uiteraard geen uitstapje zonder een doel....nee, Starkey Foundation (uit Amerika) heeft een halfjaar geleden oor-afdrukken gemaakt van ALLE kinderen van de school, en al deze kindjes zullen nu gehoor-apparatuur krijgen. Klinkt helemaal leuk natuurlijk..totdat je bedenkt dat de helft van de kinderen Doof zijn, zonder restgehoor..en gehoor-apparatuur dan helemaal geen nut heeft? Verder zijn de afdrukken een halfjaar geleden al gemaakt, wat betekent dat de meeste oorstukjes niet eens meer zullen passen. En wat krijg je van niet goed-passende gehoorstukjes?...juist, fluitende/piepende apparaten...hehehehe, dat wordt nog n feest straks, in de klassen. Verder geven de docenten enkel les in Gebarentaal, zonder hun stem te gebruiken en zijn er geen logopedisten aanwezig. Met dit alles in ons hoofd kunnen we dan ook niet wachten om morgen de mensen van die foundation te spreken en eens uit te zoeken hoe ze nu precies werken....op internet zagen we namelijk dat ze al 1.000.000 gehoorapparaatjes over de hele wereld geleverd hadden...dus dan zou je toch denken er een goed project-plan achter zit:)! ..Dit alles zou dus eigenlijk vandaag gebeuren, ware het niet dat Francis me gisteravond na 22.00 nog belde met de mededeling dat we die ochtend toch niet om 04.00 op hoefden te staan. De gehoor-apparaten waren nog niet aangekomen, dus ze moesten nog een dagje wachten. Het staat nu op de planning voor morgen...maar ik ben benieuwd..er moeten net maar weer genoeg bussen kunnen worden geregeld om met zn allen die kant op te gaan. We zullen zien:)!

Verder was ik afgelopen zaterdag natuurlijk jarig..iedereen nog bedankt voor de felicitaties:)! 's Ochtends ben ik door Mariam en haar kindjes al van harte toegezongen. Hierna kwam Arno me ophalen op de motor (die hadden die nacht in Tongo geslapen) en ben ik lekker naar Tongo gegaan. Francis kwam uiteraard nog even op verjaardagsbezoek en hierna zijn we fijn naar de Tongo Oasis gegaan waar Nancy en Arno iemand de opdracht hadden gegeven de kamer te versieren met heeel veel ballonnen. Helemaal leuk...vooral toen er daarna ook nog een heuse brownie taart aankwam. Dit in combinatie met al het andere lekkere eten wat daar geserveerd wordt, zorgde voor een heerlijk middagje. S avonds kwam Wahab ook nog even langs in ons Bolga-huis voor een stukje van deze taart en de volgende ochtend hebben we het ook nog fijn als ontbijt kunnen gebruiken. Toch leuk...je verjaardag een keer in buitenland vieren (Nathalie zal dit be-amen..denkend aan afgelopen 'zomer' op Bangkok Airport;)).

En nu is het alweer donderdag...over 3 weekjes zitten we alweer in Nederland. Ongeloofelijk hoe snel het dit keer gaat. Ik probeer dan ook nog maar even meer dan ooit te genieten van alle motor-tochtjes die dagelijks op het programma staan, de African Time..die er voor zorgt dat iedereen minstens een uur te laat komt (zo kwam Wahab 2 dagen geleden, samen met ons, te laat op de begrafenis van zn eigen zus, ai) en de heerlijke ananassen die dagelijks op het menu staan. Het leven hier is gewoon zo gewoon...mensen accepteren hun lot, doen alles op zn tijd en stress is ze vreemd. Wij proberen ons hier maar zoveel mogelijk op aan te passen..en drinken dan ook maar fijn een sapje extra, wanneer we toch net iets langer moeten wachten dan het plan was. En als we dan over 3 jaar hier weer lopen...en er twee mooie NGO staan, die in Nederland misschien in een halfjaar hadden kunnen worden opgezet, zal het goed zijn:)!

Nou..aangezien het weer zo'n veel te lang verhaal wordt en de stroom er zo vast weer afvalt, ga ik er maar snel even een eind aan maken. De foto's worden denk ik een beetje ingewikkeld..aangezien ik mn laptop helaas heb laten verdrinken toen ik 3 dingen tegelijk aan het doen was, maar misschien dat ik vanavond in het super-snelle-vodafone internetcafe nog een poging ga wagen:)!

Tot over 3 weekjes allemaal!

Liefs Maris