Mariskavanderheide.reismee.nl

De verschillende kanten van Ghana!

Lieve allemaal!

Hier dan weer een berichtje uit Ghana, waar het echt verschrikkelijk warm is. Gevoelsmatig ben ik er eigenlijk al wel aangewend maar als ik naar mn armen zie ik het water er op drijven. Echt bizar....het is zo warm dat het zweet gewoon van je afdruipt...t is nog erger dan een sauna...! Gelukkig duurt dit niet heel lang meer en zullen de temperaturen over een maand dalen naar zo'n 35 graden...Praise the Lord (zoals ze dat hier zo mooi kunnen zeggen)

De afgelopen twee weken zijn er weer behoorlijk wat dingen gebeurd...Gelukkig maar..anders zou ik hier voor niets zijn! Het begon natuurlijk nadat we weer terug waren gekomen uit Tamale. De dag erna ging ik weer naar school maar nadat de leraar weer zo verschrikkelijk hard met een stok tekeer was gegaan op een klein jongetje was ik er echt helemaal klaar mee. Eerst heb ik tegen de leraar gezegd dat ik er echt moeite mee heb wanneer hij zo hard slaat en uitgelegd dat dit in Nederland gewoon echt verboden is en je daarvoor vast kan komen te zitten. Uiteraard heb ik erbij gezegd dat ik nu niet bedoelde dat hij niet meer mocht slaan, het is immers hun cultuur, maar dat ik er gewoon niet naar kan kijken en naar een andere klas zou gaan. Hij begreep dit wel, en aangezien er op moment toch al 4 leraren in de kindergarden waren, die overigens niet werken maar slapen;), vond ook de headmaster dit prima. Katharyn, een vrijwilliger uit Amerika, had al tegen me gezegd dat ik eens moest kijken of ik niet bij de Junior Highschool aan de slag kon. Het Engels scheen nogal slecht te zijn en wellicht zou ik wat extra lessen kunnen geven. Dit kon gelukkig allemaal dus vol goede moed bekeek ik waar er gaten in het rooster zaten die ik kon opvullen...dit bleken er helaas niet zo veel te zijn, wat ik nogal vreemd vond aangezien ik de helft van de tijd geen docenten in de klas zag. Het blijkt dus dat tijdens de lessen de leraren gewoon rustig onder de mangoboom gaan zitten en de klas alleen laten zonder ook maar enige vorm van les aan te bieden. Natuurlijk zou ik deze lessen dan graag overnemen maar dat kan dan weer niet aangezien het officieel wel iemand zn les is....Ik werd er echt een beetje moedeloos van, voor die 8 uur per week dat ik een keer voor de klas kon gaan staan was ik niet helemaal naar Ghana gekomen en toen ik maandag alweer onder de mangoboom zat met de leraren was het dan ook echt helemaal zat. Ik heb de tro-tro richting Bolga gepakt en lekker bij de SWAP een kaasommelet gaan eten;)! Hoe toevallig kwam ik daar een ander Nederlands meisje tegen die echt precies begreep hoe ik me voelde en tegen hetzelfde was aangelopen in het begin. Ook zij was met het idee naar Ghana vertrokken om echt wat te doen. Dan kom je hier, zie je dat er zoveel gedaan kan worden maar lukt dit gewoon niet omdat de norm zo verschrikkelijk anders is. De educatie is echt niet te vergelijken met die in Nederland en het heeft ook geen zin om te proberen dit een beetje in te stellen op de scholen want wanneer jij weg bent doen ze het gewoon weer net zo als voorheen. Dat meisje zei dan ook dat ze maar was begonnen met kijken wat ze wel kon bereiken, ook al was het maar een glimlach van een persoon, en ik bedacht me dat ik dit ook maar moest doen als ik het de komende 4.5 maand naar mn zin wil hebben. Dus...de volgende dag vol goede moed naar school en wat bleek nu: op moment was er helemaal geen leraar voor Religion and Moral education... Ik mag nu al deze lessen op de JHS op me nemen...echt super fijnJ

Van de week bleek trouwens wel weer even hoe oneerlijk de kansen in de wereld verdeeld zijn. Één van de jongens van de JHS 3 is echt intelligent en viel dan ook echt op tussen zn klasgenoten. Ik was erg benieuwd naar wat hij na zijn examens wou gaan doen.
Zijn plan was om, als hij zn examens zou halen waar hij nog zn twijfels over had, met zijn broer naar Accra te gaan om werk te zoeken. Ik vroeg uiteraard waarom hij niet ging studeren omdat hij echt slim is en dit goed zou kunnen doen. Nu bleek dat hij heel graag de ICT kant op zou gaan, computers ontwikkelen, maar dat dit ten eerste vrij onmogelijk is omdat hij doof is en ten tweede omdat studeren natuurlijk geld kost. Ik zei dan ook tegen hem dat als hij iets echt heel erg graag wilt, je er in moet geloven en er naar moet leven dat het mogelijk is. Bid en werk er hard voor en dan zul je wel zien wat het je brengt! Het klinkt misschien zo makkelijk uit de mond van een meisje uit Nederland, het land waarin je gewoon even de IB-groep belt om te regelen dat je studiefinanciering krijgt, maar bij voorbaad al denken dat iets niet mogelijk is heeft nog nooit iemand iets opgeleverd. Je kan trouwens merken dat er op deze manier helemaal geen aandacht aan de jongeren word gegeven, super mooi om te zien hoe zo'n kort en simpel gesprekje een jongen helemaal opbeurt en op het eind zei hij dan ook dat hij de leraren ging vragen of hij zn schoolboeken mee naar huis mocht nemen in de vakantie om ze allemaal te kunnen lezen en zich zo nog beter voor het examen voor te bereidenJ!

Brengt me trouwens bij een ander punt...ik was vandaag even één van die boeken aan het doorlezen en toen stond daar ook een stuk in over Traditioneel geloof hier in Ghana. Die mensen geloven in één grootste God, met daaronder nog wat kleinere goden en daaronder komen dan de dwergen en bosmonsters. Ik kon me hier uiteraard niet zo heel veel bij voorstellen dus ik vroeg het één van de leraren en jahoor, een heel groot aantal Ghanezen blijkt hier echt in te geloven. Mn guestvader bleek ook n traditional te zijn dus toen ik hem dit vroeg vertelde hij dat die dwergen inderdaad bestaan. Ze lopen door de compounds heen en verplaatsen dingen...uhu. Toen het gister avond weer eens keihard begon te omweren, waar ik eigenlijk heel erg bang voor ben, zei mijn vader dan ook dat ik niet bang hoefde te zijn. 'You're not a wicked person so God won't punish you with fire'. Toen ik hem uitlegde dat dit in Nederland helaas niet zo werkt en wij gewoon geloven dat onweer en bliksem een natuur verschijnsel is moest hij heel erg hard lachen. Tja...ik heb maar lekker met hem mee gelachen. Toen hij later zei dat alle natuurrampen die gebeuren, gebeuren omdat de mensen in dat gebied slecht waren en God ze dus wou straffen heb ik hem toch maar even geprobeerd uit te leggen hoe een aardbeving nou echt ontstaat en dat heus niet alle mensen slecht waren die er bij om zijn gekomen........! Maar even terug naar de leraren...... uiteindelijk kwamen we op een super mooi gesprek uit over religie en hoe deze tegen over elkaar staan. Ik vertelde dat we in Nederland echt super veel verschillende christelijke kerken hebben en hoe deze ook vaak naar elkaar toe verkondigen dat zij het écht bij het juiste eind hebben en dat het bijv vrij lastig is als een streng gereformeerd persoon met een super evangelische wil trouwen...Ze snapten hier echt helemaal niets van, je gelooft toch allemaal in de zelfde God? Aangezien er zoveel verschillende religies zijn kun je moeilijk jouw geloof als de waarheid claimen...dat zal die ander dan namelijk ook doen en daar schiet je niets mee op. Hier leven dan ook moslims, christenen en traditionals rustig in één gezin zonder ruzie, ellende of elkaar te forceren toch maar echt t andere geloof aan te nemen. Het draait allemaal om één God...alleen de weg er naar toe is verschillend. Of dit nu waar zou zijn laat ik maar even in het midden maar ik vond het in ieder geval prachtig verwoord en ik denk dat als iedereen op deze manier zou leven de wereld een stuk mooier was!

Afgelopen zondag was ik trouwens met Dewi en Imke naar de kerk geweest hier. Dit keer één met een bizar hoog ‘hallujah' gehalte en ook het ‘God is good all the time, all the time He is good' kwam een aantal keer voorbij. Verder werd er heerlijk gedanst, gesprongen, gezongen en geschreeuwd.
We hebben ons dan ook prima vermaakt;)! Hierna hebben we de fiets gepakt en zijn we een eind gaan fietsen. Mn vader had verteld dat er ergens water moest zijn waar je heerlijk bij kon zitten. Na een tijdje gefietst te hebben, zonder water tegen te komen, waren we echt helemaal uitgeput en zijn we maar onder een mangoboom gaan zitten. De koekjes en mango's die we eerder al gehaald hadden hebben we hier lekker opgegeten en opeens kwam er daar een man aangelopen. Hij vertelde dat hij verderop woonde en heel veel mangobomen had. We moesten daar maar gaan zitten en hij zou ons dan nog wel wat mango's brengen die we mochten opeten. Ondertussen weten we wel een beetje hoever verderop voor Ghanezen betekend dus we besloten om dan ook maar lekker onder onze boom te blijven zitten en de man hartelijk te bedanken. Even later kwam hij weer terug om te vragen of we ook van Guinea fowls (soort rare kippen) houden. Ietwat aarzelend zeiden we ja, waarop hij zei dat hij er wel één voor ons op zou halen. Haha...hartstikke lief maar dit konden we toch echt niet aannemen dus nadat we hem nog een keer hartelijk bedacht hadden ging hij weg met onze belofte dat we echt een keer terug zouden komen;)! Of we dit waar kunnen maken moeten we nog maar zien maar soms moet je toch wat om mensen tevreden te stellen.....

En dan weer even iets heel anders...

Een aantal weken geleden zag ik één van de meisjes in de brandende zon werken. Ze was druk in de weer met een schep en wat zand en ik vroeg me natuurlijk af waarom. Één van der leraren vertelde me dat dit meisje in het weekend naar de stad was gegaan, zonder toestemming, en sex had gehad met meerder mannen, voor geld. Ze waren er natuurlijk achter gekomen en met haar gepraat, verteld dat dit niet goed was en dat je op deze manier Aids krijgt....

Nu kwam ik vorige week op school en vertelde de leraar me dat het meisje zwanger is. Ze voelde zich namelijk niet zo lekker, wat niet heel vreemd was aangezien de halve school ziek is op moment, maar toen ze met haar naar de kliniek gingen, kwamen ze er achter dat ze dus zwanger was. Ze is echt nog maar 14 jaar....verschrikkelijk gewoon. Zelf wist ze het nog niet eens, aangezien er een korte tijd geleden ook een meisje was die zwanger was. Toen ze het dit meisje vertelden heeft ze zelfmoord gepleegd. Dit wilden ze natuurlijk voorkomen dus vandaar dat het pas een paar dagen later, toen de oom en broer er ook bij waren, aan het meisje verteld werd. Toen de docent dit dus vertelde ontkende het meisje het en zei dat ze echt niet zwanger was. Nadat het ongeveer 12 keer was gezegd begon ze het een beetje aan te nemen en werd er uiteraard meteen gevraagd wie de vader van het kind was. De manier waarop dit alles gebeurde was zo ruw en verschrikkelijk onvriendelijk. Er word totaal geen rekening gehouden met de gevoelens van het meisje die ze zal hebben wanneer ze dit nieuws hoort...natuurlijk kun je dit weer onder het kopje ‘cultuurverschillen' plakken maar echt hoor, een iets menselijker manier van handelen zou soms wel op zn plaats zijn!

18 maart

En toen zaten we dan heerlijk in het hotel in Tamale. Even om de prijzen te vergelijken; 10 euro pp per nacht....incl eigen douche, airco, zwembad en ontbijt. Klinkt super goedkoop maar voor Ghaneese norm is dit echt super veel geld en voel ik me eigenlijk schuldig dat we hier drie nachten verblijven....Ook bleek wel weer hoe snel je aan de temperaturen wend..de airco stond op 25 graden maar we hadden het zo verschrikkelijk koud en kregen hem niet lager dat we hem maar uit gezet hebben...;)!

Vanavond hebben we weer heerlijk bij de Luxery's gegeten. Dit keer een eiersalade met als toetje appeltaartJ! Heerlijk! Nu zagen we dat ze ook een soort van wijnruimte was dus jah, hier hebben we ook even heerlijk gebruik van gemaakt en ondertussen zijn we er ook wel achter gekomen dat t hier iets harder valt dan in Nederland...vooral Dewi met haar kleine lichaampje reageert hier niet zo heel goed op;)! Ondertussen is het al 22.57.....veel te laat voor ons en ik ben dan ook eigenlijk wel super moe! Lekker slapen dus!

19 maart

Jahoor....het is nu 06.00 en ik ben echt klaarwakker....blijkt wel weer hoe snel je lichaam went aan een bepaald ritme. Vandaag is het grote feest van opa en oma's 50 jarige huwelijk! Op zulke momenten mis ik Nederland wel een beetje hoor! Ik zal aan jullie allemaal denken wanneer ik straks in het zwembad lig;)! Zometeen gaan we naar het Immigration Office voor het verlengen van onze visums en dan hebben we de rest van de dag en morgen helemaal voor ons zelf. Lekker even de grote markt hier op, op zoek naar wat nieuwe stofjes en eten, aangezien we hier een koelkastje hebben en we wel benieuwd waren hoe de mango's nu zouden smaken als ze koud waren;')!

Zo...ondertussen zitten hebben we het Immigration Office achter de rug en met een beetje geluk kunnen we het vanmiddag al ophalenJ! Super relaxed.....maar....daar hebben ew wel een prijs voor moeten betalen! Het blijkt opeens met 100% omhoog te zijn gegaan wat het geheel nog al duur maakt en daar komt bij dat we lastig werden gevallen door die vervelende militairen daar. Vijf hele grote man in uniform die allemaal je telefoonnummer vragen....zeg daar maar eens nee tegen;)!

Anyway...ik hoop dat het daar ook allemaal goed gaat. Het weer is volgens mij weer wat beter geworden? Gelukkig maarJ! Wederom heel veel succes met alles en wees gelukkig!

God Bless ya! ;)

Liefs maris

Reacties

Reacties

Anneleen

Leukerd! Ik heb het allang gezien: jij komt terug als professioneel antropoloog :P

I mis je :)

Marga

Hai Maris, Mel mist je heel erg en vraagt steeds naar jou. Geweldig om jouw verhalen te lezen en hoe je er mee omgaat! groetjes Marga

Val

Ha Lieve Maris!

Wat een avonturen he! Ontzettend gaaf dat je het slaan aan de kaak hebt gesteld...lijkt me inderdaad heel frustrerend dat je zo weinig er aan kunt doen, dat culturen zo erg verschillen! Heel veel sterkte, plezier en alle goeds gewenst!

Dikke knuffel!

Tante Harmie

Hallo Mariska,
Wat zijn je verhalen leuk om te lezen.
Als je in aug.terug komt hebben we een kompleet boekwerk.
Je beleefd heel wat daar. Leuke en minder leuke dingen.
We hopen dat je er tegen kunt.
Veel sterkte, blijf gezond.
Groetjes van ons, tot de volgende keer. Doei!!!

Pieter

Hei mrisje :D

Goed om weer een verhaal van je te lezen. Titel van je verhaal zegt het al. Het is ongelooflijk he! . Als ik je verhalen lees. Dan zitten wij hier toch maar goed in NL. Gelukkig zijn er mensen zoals jij die naar anderen om kijken ( buiten NL ) Mooi om te lezen dat je erg enthousiast bent over het les geven.
Ook erg knap dat je je grenzen aan geeft wat betreft het slaan, wat ook erg moeilijk is want inderdaad het is hun cultuur.
In iedergeval je vermaakt je daar , dat is goed!!

Leuke fotos weer :P (A)

groetjes liefs pieet

oma Schuurman

Lieve Mariska,
Ik had je net een kaart gestuurd en toen las ik je verhaal.
Prachtig en dan die foto's. Volgens mij, ben je al helemaal ingeburgerd, daar. De vlechtjes staan je leuk.
We kijken uit naar je volgende relaas.

Groetjes en liefs van opa en oma Schuurman.

Bas

wauw, super verhaal weer.
k miste je vanavond wel heur :O
maar goed om te lezen dat je t, dat er mindere dingen waren, toch weer naar je zin hebt.
maak er wat van.
nog even en dan kun je samen met pa, Ghana verkennen :D
nou, succes daar enneh hou je haaks!

dikke kus
Bas

Simone

Hej Maris,

Wat een super verhaal weer! Je schrijfstijl is echt leuk :)
Wel super heftig wat daar allemaal gebeurd!
Dat kunnen we ons echt niet voorstellen hier.
Maar wat een leventje zeg, onder een mango boom zitten.. lijkt me heerlijk.

Gisteren hadden we het feestje van je opa en oma.
Het was echt heel gezellig, en wat een schattige nichtjes heb je :) Ik heb echt zo gelachen om Dyan (schrijf je het zo?) en Loes. Maar stuk voor stuk waren ze allemaal super schattig.

Voor je opa hadden we nog een mooi cadeautje op de kop getikt :)
Een kip, waar je plantjes in kon zetten, en dat bleek heel goed aan te sluiten op het stukje van je vader en Peter.
Vond het echt jammer dat je er niet bij was, maar volgend jaar bij het jubileum van je ouders, ben je er gelukkig wel :)

Nog heeel veeel succes daar!
Groetjes Simone

Peter en Henny

Gisteravond werden we rond 22.00 uur door Mariska gebeld. Ze was helemaal van streek, ze zijn gisteravond beroofd.
Ze liepen met z'n vieren naar het hotel en zijn overvallen door 2 mannen op een motor. Mariska haar tas is van haar afgetrokken, ze heeft geprobeerd hem terug te pakken maar kreeg een flinke klap en de man schreeuwde naar haar " I kil you". Toen heeft ze het gelukkig op een rennen gezet en is ze naar het hotel gerend. Marieke, die naast haar liep is ook van haar tas beroofd en de andere 2 meisjes liepen ongeveer 10 meter achter hen en konden op tijd wegkomen. Zij hebben hun spullen nog. Mariska heeft echt doodsangst uitgestaan. De andere 3 meisjes zijn ook heel bang geweest omdat ze Mariska kwijt waren en ze dachten dat ze door de mannen was meegenomen.
Maris is haar portemonnee met geld, bankpassen, paspoort, visum en telefoon kwijt. Haar laptop had ze in het hotel onder haar bed gelegd, die heeft ze dus nog.
Toen ze ons belde was het net 10 minuten geleden gebeurd en was ze natuurlijk helemaal van streek. Gelukkig werd ze tijdens het gesprek al rustiger en vertelde ze dat ze heel goed werden opgevangen in het hotel en dat de contactpersoon van de organisatie al onderweg was naar hen toe en dat ze dan met de contactpersoon naar de politie zouden gaan. Wij hebben toen gebeld met de organisatie hier in Nederland maar kregen de voicemail die we hebben ingesproken. Om 01.00 uur vanacht nog weer contact gehad met Maris, ze hadden aangifte gedaan en moeten vanmorgen weer naar de politie om de papieren te halen. Vanmorgen om 9.00 uur werden wij gebeld door de Nederlandse contactpersoon van Ontmoet Africa en zij had al contact gehad met de contactpersoon in Ghana. Ook deze mensen zijn allemaal erg geschrokken en onder de indruk, dit is nog nooit eerder gebeurd. Ghana is zo'n veilig land en zij werken daar vanaf 2004 en er zijn al zo'n 500 mensen via deze organisatie naar Ghana geweest. Natuurlijk is er wel eens een keer een telefoon of portemonnee gestolen maar het is nog niet eerder voorgekomen dat het om een beroving met geweld ging. Vanaf nu mogen de mensen dus niet meer zonder Ghaneese begeleiding in het donker over straat.
We hebben net nog even weer met Maris gebeld. Ze hadden gelukkig wel wat geslapen en ze klonk goed en rustig. Ze was al met de hoteleigenaar naar de plek gelopen waar het was gebeurd om te kijken of ze misschien nog iets konden vinden, maar niet dus. Wel heeft deze man het aan iedereen die hij tegen kwam verteld en gaat hij ook bellen met het radiostation zodat het omgeroepen wordt.
We zijn verschrikkelijk dankbaar dat het zo goed is afgelopen. Het is echt heel erg wat er is gebeurd maar ze leeft nog en ze is niet eens gewond, op een blauwe plek op haar arm na. Het had allemaal heel anders kunnen aflopen, nu zijn het alleen spullen die weg zijn en dat is heel lastig en vervelend maar ook niet meer dan dat. Wat het verder met haar doet (en met de andere meisjes) dat zal de tijd leren. Het vertrouwen zal eerst helemaal weg zijn en het zal tijd nodig hebben om dat terug te krijgen. We hopen dat ze hier geen blijvende gevolgen van ondervinden.
Mariska en Marieke zullen deze week naar Accra (hoofdstad) moeten om alles te regelen bij de ambassade. Dat is weer een hele reis en het kan zijn dat ze daar een paar weken moeten blijven om alles voor elkaar te krijgen.
Maris probeert vandaag zelf nog op internet te komen om haar verhaal te kunnen doen.

Geschrokken maar dankbare ouders
Peter en Henny

annet

mariska wat afschuwelijk we leven met je mee

Gerald

Nou Mariska, is dat even schrikken, geukkig toch nog goed afgelopen voor jullie.
Sterkte ermee.

Groeten Gerald en Alida.

Opa en Oma van der Heide

Mariska is dat even schrikken,we werden van morgen gebeld door jou vader ,we wensen jou veel sterkte en wij zijn blij en we danken de HERE dat hij je gespaard heeft. We hopen dat ook de nasleep spoedig op gelost kan worden.Sterkte meid hou je taai.Gr van jou lief hebbende Opa en Oma.

Mijke.

Lieve Mariska.
wWt erg dat jij (jullie) dit mee moeten maken.
Maar...wat ben ik blij dat jij zelf nog kunt bellen , het kan zo anders aflopen.
Wat fijn dat daar mensen zijn om jou ( jullie ) te helpen.
Hopelijk woren deze mannen nog gevonden.
Meid pas alsjeblieft goed op jezelf, ik denk ieder dag aan jou.
Je moet eraan denken dat je nooit alleen bent in mijn gebed denk ik aan je en er is altijd Iemand die bij je is.
Liefs Mijke.

oma Schuurman

Lieve Mariska,
net als iedereen zijn wij ook heel erg geschrokken.
Je mamma belde ons voor tien uur al vanmorgen, maar gelukkig geen paniek. We denken veel aan je en bidden, dat je er geen nadelige gevolgen aan overhoud. Hierbij denken we ook aan je vriendinnen.
Heel veel sterkte de komende tijd!
Groetjes en liefs van opa en oma Schuurman.

Henny

De tassen zijn terug gevonden en de paspoorten en visums én de bankpassen zater er in!!! Het was ze dus echt te doen om het geld, de camera's en telefoons. Nu hoeven ze gelukkig niet naar Accra om alle papieren te regelen, wat een opluchting.
Maris is zo opgelucht dat dit terug is. Ze blijft de komende dagen bij de andere meisjes en dat is goed, zo kunnen ze het samen verwerken. Ze heeft vandaag al een nieuwe telefoon gekregen en daar hebben we haar net op gebeld.
Haar arm is helemaal dik en blauw maar dat geneest wel weer. En haar voeten zijn helemaal blauw want ze was haar slippers verloren toen ze wegrende en het zijn daar allemaal stenen waar je op loopt.
We zijn zo blij dat het allemaal nog zo goed is afgelopen...

Henny

Valerie

Lieve Maris,

Wat een afschuwelijk verhaal zeg! Wat een nare ervaring! Ik denk aan je en bid voor je!
Hele dikke knuffel! Zet hem op!

Liefs,

Val

Jo

Wat een schrik, had het gehoord van je moeder maar zoals jij het schrijft beleef je het helemaal mee.
Toch fijn dat je paspoort er weer is scheelt een hoop ellende. De rest is makkelijker te vervangen.
En jij red het ook wel. Sterkte daar, ook voor je vriendinnen.

groeten uit Dalfsen

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!