Hallo allemaal,

Ondertussen zijn we aangekomen in Tamale, de hoofdstad van het Noorden. Vanochtend zijn we dan ook al vroeg vertrokken vanuit Kumasi, zodat we hier niet al te laat zouden aankomen..(dat vooral met het oog met wat er de vorige keer gebeurde in deze stad;)).

De afgelopen twee dagen hebben we ook weer mooie ontmoetingen gehad. Maandag avond hadden we afgesproken met een KNO-arts in Kumasi. Ik had haar contact gegevens gekregen van een docter die ik de vorige keer in Ghana had leren kennen en haar gebeld voor een afspraak. Toen ik aan Francis (de docent van de dovenschool) vertelde wie deze KNO-arts was bleek hij samen met haar te zijn opgegroeid vroeger...Super toevallig. En het blijft niet bij dit ene toeval...vanaf het moment dat we in Ghana zijn geland, gebeuren er steeds van die rare dingen dat we op sommige momenten zelfs een beetje het gevoel hadden dat het allemaal 1 grote grap was. Zo had Nancy in Nederland contact gehad met Fred Marinus, een man die voor Kentalis International werkt en o.a een e-learning programma had opgezet in Ghana. Hij was een aantal keren op de Universiteit van Winneba geweest en had daar een man geleerd hoe kapotte audiometers te repareren. Toen we de eerste dag in het huis van Francis zus waren en Nancy dit vertelde aan Francis en een andere persoon die hier was...wist die andere persoon toevallig dat deze man in het zelfde dorpje woonde. En jah hoor...toen we even later op straat liepen kwamen we hem spontaan tegen....en zo zijn er nog wel 4 van dit soort voorbeelden....wel handig, want zo gaat het allemaal wat sneller;)!

In ieder geval, we hadden met die docter afgesproken en zij heeft ons nog wat meer kunnen vertellen over wat we allemaal nodig hebben als we een Hearing-Assesment -Center in het noorden willen starten. Namelijk, een Audioloog, een KNO-arts en een logopedist. Dit wisten we natuurlijk al wel....helaas zitten deze mensen allemaal in het zuiden van het land..en niet in het warme, droge Noorden.

De dag erna zijn we echter naar Jamasi geweest...waar de Ashanti School for the Deaf zit. Hier zit ook een Assesment-center bij en vanuit Nederland hadden we al contact gehad met de directrice hiervan. Zij bleek een enorm gepassioneerde vrouw te zijn die echt hart heeft voor de dove kinderen in het land. Op dit moment zit ze in de afstudeerfase van het e-learning programma van Kentalis (audiologie) en heeft ze 2 jaar geleden een semester KNO in London gestudeerd. In het assesment-center ontvangt ze kinderen van de dovenschool en andere mensen uit de omgeving, waar ze kunnen komen met oorklachten. Zo mochten we zelfs even getuige zijn van een consult..waar Francis gelijk zn handen uit de mouw mocht steken en Emelia mocht helpen! Ook hebben ze hier een ruimte om gehoor-testen te doen (met een werkende audiometer..hoe is het mogelijk) en kunnen ze gehoor-apparatuur aanmeten. Precies wat wij dus eigenlijk nodig hebben! Toen ik eigenlijk meer voor de grap vroeg of ze niet alstjeblieft naar Bolgatanga kon gaan verhuizen, ging ze hier tot onze grote verbazing serieus op in...en het lijkt er nu zelfs op dat ze, nadat ze klaar is met het trainen van iemand in Kumasi, echt richting Bolga vertrekt om Francis te helpen en hem te trainen. Dat zou natuurlijk fantastisch zijn....en we hopen dan ook echt dat dit door kan gaan!!!

Na het gesprek hadden we even de tijd om rond te lopen op de dovenschool...wat heerlijk was. De Ghaneese Gebarentaal zit er gelukkig ook nog wel redelijk in...en het was dan ook super leuk om even te praten met deze lieve kindjes..

Hierna weer terug in de Tro-Tro (minibus waar in NL 8 mensen in passen maar hier 25) naar Kumasi waar we even lekker gegeten hebben en alle gesprekken en meetings van de afgelopen dagen hebben besproken en geeavuleerd. Bizar wat we allemaal al hebben kunnen doen in zo'n korte tijd....

Nu zitten we dus in Tamale..waar we slapen bij een zus van Francis en morgen hebben we nog een meeting met een KNO arts hier in het ziekenhuis..voordat we dan echt naar Tongo zullen gaan! Ik kan echt niet wachten om iedereen daar straks weer te zien, het vieze TZ weer te proeven en 's avonds te genieten van de prachtige sterren met de kerk-trommels op de achtergrond:)!

Het is een beetje een lang en droog verhaal geworden..dus als je halverwege afgehaakt bent, kan ik me dat ook heel goed voorstellen. Hebben nog niet echt tijd gehad om even rustig dingen op papier te zetten, dus vandaar.

Hoop dat het in Nederland ook allemaal goed gaat....las net op nu.nl dat de afstudeer-boete met terugwerkende kracht is afgeschaft...dus een aantal van jullie zal nu wel intens gelukkig zijn;)!

Veel liefs uit het mooie Ghana,

Maris

p.s Had ik een paar hele mooie foto's geselecteerd...werkt de computer hier helaas niet mee:(