19 mei

Aangezien ik toch de tijd hebt...ga ik maar eens proberen of ik van elk dag een soort van verslagje kan schrijven...ws ben ik dit na 2 dagen zat, maar dat zien we dan wel weer;)! Nadat ik gister op internet had gezeten heb ik lekker een paar uurtjes bij de SWAP met een boek gezeten. Helaas begon mn buik een beetje raar te doen en lag ik 2 uurtjes later op t bed van Imke en Dewi....na 3 maanden zou je toch denken dat je lichaam een beetje aan deze levenstijl gewend is...nou, niet dus! T voelt nu nogsteeds niet helemaal oke, en aangezien ik ook n verkoudheid voel opkomen zetten wordt het maar weer even een malariatest morgen....één postief puntje hieraan is dat die kilo's die ik tijdens t verblijf van mn vader er bij had gegeten er op deze manier wel weer heel erg snel afgaan(A).

Vandaag op school was het sportdag. Alle scholen uit Tongo deden mee en kwamen dus naar terrein van onze school. Om 8.00 zouden ze beginnen..uiteraard gebeurde dit niet. Toen ze dan om 10.30 eindelijk de teams het veld opriepen en af wouden trappen, bleek er geen bal te zijn. My goodness....ik blijf me verbazen. Naja..uiteindelijk werd er een bal geregeld en kon er dan gespeeld worden, t was weer zo'n 45 graden dus ik had t erug te doen met die kinderen.

Toen t pauze was en we even onder de mangoboom (jawel) zaten werd er een nieuw meisje gebracht. Denk dat ze zo'n 8 jaar was en dit was dus de eerste keer dat ze naar school kwam. De ouders wisten niet dat er een school of the deaf in de buurt was, dusja. T kind kan dus echt helemaal niets gebaren....Wat een verschil dan met Nederland, waar de ouders en het kind meteen door een speciaal team worden opgevangen en gebarencursussen kunnen volgen...

21 mei 2010

Gistermorgen toen ik wakker werd stond er een vrouw voor mn deur...Ze bleek ook in de compound hier te wonen en een doof kind te hebben, die dus bij mij op school zit. Nu was hij gister gevallen en naar huis gelopen en vertikte het om weer terug naar school te gaan....nogal begrijpelijk als je zag hoe de wond er uit zag...Maar aangezien de ouders geen gebarentaal kunnen vroegen ze of ik wou proberen hem mee naar school te krijgen...K heb echt mn best gedaan maar kreeg dit toch helaas niet voorelkaar...hoe triest trouwens, ik vroeg aan de moeder hoe haar zoontje heette, waarop ze zei dat ze dit niet wist en ik het maar aan het kind zelf moest vragen...Uiteindelijk heeft één van de leraren het jongetje op gehaald..en toen het op school kwam werd hem even verteld dat hij super lui was...Echt hoor...hij kon niet eens normaal zitten,liep voortdurend te huilen en naar het ziekenhuis was geen optie aangezien zn healthinsurence was verlopen...Nu had ik natuurlijk heel veel geld van uit NL mee gekregen..dus heb ik hier van een antibioticakuur opgehaald...Hopen dat het helpt!!

Gister middag dus eventjes naar Bolga op de fiets, omdat kuurtje te halen en een lekkere cheeseommelet te eten;)! Toen ik richting Tongo wou fietsen hing er al een behoorlijk donkere lucht, maar ik kon met niet voorstellen dat het weer zou gaan regenen. Dit was iets te positief gedacht want halverwege kwam het echt met bakken uit de lucht vallen..helaas gaat dit ook nog eens altijd gepaard met n enorme onweer, waar ik dus echt een hekel aan heb. Maar...gelukkig was daar een leegstaand huisje, midden in de bush...incl neger, die ook aan het schuilen was en ik de dag er voor al als fotograaf op school was tegengekomen...werd het toch nog gezellig en kon ik drie kwartier later mn fietsstochtje weer verder voortzetten...

Vannacht begon het echter alweer te hozen, en dit keer deed de wind ook heerlijk mee. Nu is mn luik voor het raam niet zo heel erg stevig en wil die nog wel eens openwaaien dus ik heb de halve nacht geen oog dicht gedaan...3 uur lang bleef t doorgaan, dus ik heb weer een boek uit;)!

Vanmorgen weer even naar school geweest, maar natuurlijk, nogsteeds bezig om die sportdag af te maken en aangezien ik met Jennifer naar Bolga zou gaan om de ingrediënten voor de pannekoeken voor morgen te kopen, ben ik alweer op tijd weggegaan...Nog even een enorme was weggewerkt en toen richting trotrostation...Dat was weer dramatisch vandaag en we hebben precies 2.5 uur gewacht om daarna een uur in de allerslechte trotro ever naar Bolga te rijden. We gaan morgen zo'n 90 pannekoeken maken, dus het was een heerlijk gesjouw met meel en melk, maar we hebben dan nu ook alles in huis om morgen even een echt lekkere maaltijd neer te zetten;)! Imke en Dewi komen ook gezellig, blijven zelfs slapen en zondag gaan we dan, incl Jennifer, naar de Tongo Hills...eens kijken of we het dit keer wel helemaal af kunnen maken.....De vorige keer was namelijk toen mn vader hier was, en aangezien hij bijna flauw viel konden we niet omhoog klimmen;)!

23 mei 2010

Zo...ondertussen hebben we de pannekoeken en de Tongo hills er alweer op zitten. Gisteren zijn we met zn allen gaan pannekoeken bakken. We hadden voor zo'n 90 mensen beslag gemaakt...dacht ik, want uiteindelijk zaten we dik over de 120 heen;)! We hebben dus half Tongo gelukkig kunnen maken. Imke en Dewi bleven gezellig slapen en vanmorgen zijn we naar de Tongo Hills geweest...echt, het is zo mooi daar! Helemaal boven op de berg heb je dan de shrines, waar we natuurlijk heen moesten. Dit is een heilige offerplaats waar de mensen naartoe gaan als ze problemen hebben. De gids vertelde dat wanneer er bijvoorbeeld geen kinderen komen ze gaan offeren en de Goden verzoeken ze een kind te schenken.. Toen ik vroeg wat ze gingen doen als er dan nog geen kind kwam..vertelde hij dat dit echt niet voorkomt en ze je altijd een kind zullen geven als je goed offert...Juist...Toch wel bijzonder hoor, ze geloven hier zo hard in dat het miss juist daarom wel altijd gebeurd....

24 mei

De tijd vliegt. Echt hoor! Ik zit nu in Tamale aangezien ik morgen de 6.30 bus pak naar Accra. De afgelopen dagen werden eigenlijk voortdurend afgewisseld met het gevoel van dat ik het liefst mn tassen zou pakken en naar huis zou vliegen maar ook dat ik me intens gelukkig voelde en nog lang niet wegwil. Lekker dubbel dus. Ik denk dat ik me een beetje verkeken heb op het leven in een traditioneel gezin. Sowieso was ik het gezinsleven natuurlijk al een beetje ontwend...Na 2.5 jaar op kamers in Utrecht, waar ik kan doen en laten wat ik wil, mn eigen tijdschema kan bepalen en alles valt het me echt best wel zwaar om weer onder het toeziend oog van n vrij overbezorgde vader te leven. Bijv: Elke morgen wordt me gevraagd of ik al mn bath genomen heb...daarna, als hij me alleen thee ziet drinken en geen brood ziet eten omdat ik dat bijv al op heb, krijg ik de vraag waar mn brood is. Dan, wanneer ik op blote voeten in de compound loop (wat ik dus vrijwel altijd doe), vraagt hij waar mn slippers zijn...en dit dan de hele dag door. Maargoed..ik heb me heel hard voorgenomen om me er niet meer aan te gaan irriteren, want t drukt dan nogal n stempel op mn tijd hier...terwijl het gewoon zo verschrikkelijk leuk en mooi is.

Nou...t is weer een lang verhaal geworden dus ik ga snel stoppen. Nog even voor de muziekliefhebbers: http://www.youtube.com/watch?v=iv68ruS6DVE Heerlijke ‘hallelujah' muziek die we heel hard zingen in onze kerk;)! Geniet er van!

Ik hoop dat het met jullie ook allemaal goed gaat....en de kou nog een beetje aankunnen!

Tot snel weer,

Liefs maris