Albino's, dronken chauffeurs en verlaten oorden;)!

Zooo.....weer even een berichtje:)! Zit (alweer) in Accra, nadat we een paar dagen in de volta hebben rondgebracht. Het was echt heerlijk!

Zondag voelde k me echt al weer een stuk beter en ben toen lekker naar Akasombo gegaan, waar Marieke, Tessa en Sanne al fijn aan t prachtige voltameer. We zaten in een heerlijk guesthouse met n terras over het water en een, jawel, echte liaan aan de boom waar mee we zo in t water kunnen zwaaien! Wat wil een mens nog meer! We hebben die dag heerlijk rustig aan gedaan en wat gezwommen en de volgende dag zijn we met een kano richting een soort van beachclub gegaan, waar ze een heerlijk zwembad en ijsjes hadden;)! Op het eind hebben we nog n prachtig gesprek gehad met 2 jongens...Volgens hen waren we Albino's, jah dat kon hij toch echt zien aan onze ogen...en volgens hem was ik lerares aan de school for the deaf and dumb(!)...dit herhaalde hij nog eventjes mooi door op t einde samen te vatten: Sooo...you're a the teacher of the dumbs...Echt..t verstand is soms ver te zoeken hier! Uiteindelijk hebben we ze weten wijs te maken dat kinderen in NL bij de geboorte al kunnen praten! Echt..wat een volk! Dat bleek bij t eten ook nog wel weer...De ober bij t hotel vroeg of we nog een dessert wouden. Nou prima, moesten we alleen wel even weten wat er precies was..dit wist hij dan niet dus hij zou even een ander meisje er bij vragen. Die vraagt dus wederom wat we willen, en na de vraag wat er allemaal was zegt ze: We don't have food anymore...only pancakes...but oh, I think there's no flower. Ghaneese logica, eerst vragen wat we wilen om vervolgens te zeggen dat er niets is...

Maar oke...de dag erna zouden Tessa en Sanne naar huis vliegen en Marieke en ik verder naar Ada Foah gaan, wat volgens een vriend hier echt een prachtige plek moest zijn. Na een heerlijke ruzie in de trotro over 5 cedi wat we niet terugkregen werd het uiteindelijk nog n heel leuk ritje met natuurlijk veel gediscusieer over de match NL-Ghana die avond! En toen waren we dus in Ada....Wat dus vrij tegenviel. We zaten in n guesthouse zonder water....met een jongen die ons alles wel even wou laten zien...wat helaas na een uur omsloeg in n verhaal over een studie die hij niet kon betalen, dus of wij dat even wouden doen. Na een 'nee' van onze kant zij hij dat hij heel hard ging bidden of God ons een goede baan wou geven zodat we t alnosg konden doen...Ongeloofelijk toch. Nadat hij weg was lagen we eventjes met zn tweeen aan t strand, maar na een paar minuten waren daar alweer heel veel mooie zwarte hoofdjes die bijna boven op ons kwamen zitten. Helaas was t geen wat uit deze mondjes kwam iets minder mooi: Give me money, give me one cedi. I want food, give me money. Uiteindelijk hebben we achter ze aan moeten rennen om ze weg te jagen..erg toch!

S avonds zijn we even t stadje ingegaan om wat te eten en daarna de voetbalwedstrijd gaan kijken...echt super grappig was dit! Gelukkig, gelukkig hebben wij gewonnen aangezien ik natuurlijk tegen iedereen al had lopen verkondigen dat wij ze totaal zouden verslaan en t was die avond dan ook erg rustig qua smsjes vanuit de Ghaneese hoek;)! Daarna moesten we dus nog terug naar t guesthouse...alleen...iedereen had dus veel te veel gedronken en aangezien de rijstijl over t algemeen al niet zo heel erg fantastisch is hier, hadden we, na een paar taxichauffeurs die net iets te lobbig uit hun ogen keken te hebben afgewezen, eentje gevonden die er nog vrij goed uitzag. Helaas..niets bleek minder waar en nadat hij n kat achter na had gezeten, een boom op het nippertje had ontwijkt, een complete maaltijd achter t stuur had genuttigd en eindige met de woorden: 'I loveeee youuu' kwamen we gelukkig toch levend en wel aan bij ons uitgestorven guesthouse.

Vanmorgen wouden we dus even ergens ontbijten, wat niet ging, wat er was gewoon geen eten. Dus wij maar even lopend naar een hotel verderop...maar neehoor...ook daar was niets te vinden. Terug naar onze kamers, en gevraagd of de eigenaar dan miss een plek wist waar wel eten was, werd er gelukkig een taxi geregeld die ons dan naar een plek zou brengen. Nouja...je raad het al...ook daar was niets, dus toen bedachten we dat we het wel mooi vonden en zijn we richting het trotrostation gegaan waar we mooi een trotro richting Accra gepakt hebben. En daar zitten we nu dus...incl eten jah;)! We blijven hier lekker een paar dagen, gaan nog wat musea bekijken, een dagje strand en cultural market en dan breng ik Marieke naar het vliegveld en stap ik in de bus naar het noorden! Lekker weer terug naar school. Nog even 8 weken vollop lesgeven en dan zit het er voor mij ook alweer op. Eigenlijk gaat het best wel snel zo...maar met al die andere vrijwilligers die nu echt achter elkaar naar NL terug gaan begint het hier ook best wel te kriebelen hoor......

Anyway...het is echt een super chaotisch geheel geworden, wat vast niet heel prettig leest....maar de tijd tikt erg snel hier dus het is niet anders;)!

Ik hoorde trouwens dat bij jullie de zon weer schijnt! Heerlijk...geniet er maar goed van, want in nl kan dit natuurlijk zomaar weer veranderen!

Daag!

Liefs maris

N paar extra daagjes in Accra!

Zoo....ondertussen ben ik alweer even in t mooie Accra! Iets langer dan geplanned aangezien ik weer eens heerlijk ziek ben geworden..maar..niets aan te doen en t gaat alweer wat beter!

Dinsdag dus vanuit Tamale met de bus naar Accra vertrokken...Ging niet helemaal naar wens want halverwege begaf de bus het en moesten we 2 uur wachten op een nieuwe. ..Het verbaasd me trouwens telkens weer...na een uur begin ik echt zwaar te stressen omdat het steeds later word en ik toch wel op n beetje redelijk tijdstip in Accra wil aankomen...de rest van de mensen hebben hier dan blijkbaar geen last van want die gaan rustig zitten/liggen slapen...Echt..we zouden hier een voorbeeld aan kunnen nemen, want t leven word er een stuk minder gestressed van! Iig...Victoria kwam me ophalen en k heb toen heerlijk een nachtje bij haar geslapen. Volgende dag zouden Marieke en Saskia ook naar Accra komen waar we dan in n hotel zouden slapen. Helaas begon ik toen dus ziek te worden..dus kon niet echt weg. De dag erna was t alleen maar erger en gister stond ik bijna even op t punt om mn ticket echt om te boeken;)! Gelukkig hebben ze hier, in tegenstelling tot Bolga, wel goede klinieken en t bleek gewoon n darminfectie te zijn, dus weer n kuurtje dr in en k voel me alweer wat beter:)! Eigenlijk zouden Marieke en ik dus gister al verder reizen naar de voltaregion maar ze is nu maar eerst alleen gegaan aangezien ze volgende week alweer terugvliegt naar Nederland...Maaaar...met n beetje geluk ga ik dr morgen snel achteraan om alsnog van t mooie meer daar te genieten:)!

Nou eh...tot zover deze hele korte update dan maar weer...Ik ga zo lekker weer naar mn hotel, genieten van mn pastasalade (shoppingmalls zijn tha bom!) Succes daar met al het werk, tentamens, papers en andere dingen!

Liefs vanuit t prachtige Ghana!

Pannekoeken en Tongo hills!

19 mei

Aangezien ik toch de tijd hebt...ga ik maar eens proberen of ik van elk dag een soort van verslagje kan schrijven...ws ben ik dit na 2 dagen zat, maar dat zien we dan wel weer;)! Nadat ik gister op internet had gezeten heb ik lekker een paar uurtjes bij de SWAP met een boek gezeten. Helaas begon mn buik een beetje raar te doen en lag ik 2 uurtjes later op t bed van Imke en Dewi....na 3 maanden zou je toch denken dat je lichaam een beetje aan deze levenstijl gewend is...nou, niet dus! T voelt nu nogsteeds niet helemaal oke, en aangezien ik ook n verkoudheid voel opkomen zetten wordt het maar weer even een malariatest morgen....één postief puntje hieraan is dat die kilo's die ik tijdens t verblijf van mn vader er bij had gegeten er op deze manier wel weer heel erg snel afgaan(A).

Vandaag op school was het sportdag. Alle scholen uit Tongo deden mee en kwamen dus naar terrein van onze school. Om 8.00 zouden ze beginnen..uiteraard gebeurde dit niet. Toen ze dan om 10.30 eindelijk de teams het veld opriepen en af wouden trappen, bleek er geen bal te zijn. My goodness....ik blijf me verbazen. Naja..uiteindelijk werd er een bal geregeld en kon er dan gespeeld worden, t was weer zo'n 45 graden dus ik had t erug te doen met die kinderen.

Toen t pauze was en we even onder de mangoboom (jawel) zaten werd er een nieuw meisje gebracht. Denk dat ze zo'n 8 jaar was en dit was dus de eerste keer dat ze naar school kwam. De ouders wisten niet dat er een school of the deaf in de buurt was, dusja. T kind kan dus echt helemaal niets gebaren....Wat een verschil dan met Nederland, waar de ouders en het kind meteen door een speciaal team worden opgevangen en gebarencursussen kunnen volgen...

21 mei 2010

Gistermorgen toen ik wakker werd stond er een vrouw voor mn deur...Ze bleek ook in de compound hier te wonen en een doof kind te hebben, die dus bij mij op school zit. Nu was hij gister gevallen en naar huis gelopen en vertikte het om weer terug naar school te gaan....nogal begrijpelijk als je zag hoe de wond er uit zag...Maar aangezien de ouders geen gebarentaal kunnen vroegen ze of ik wou proberen hem mee naar school te krijgen...K heb echt mn best gedaan maar kreeg dit toch helaas niet voorelkaar...hoe triest trouwens, ik vroeg aan de moeder hoe haar zoontje heette, waarop ze zei dat ze dit niet wist en ik het maar aan het kind zelf moest vragen...Uiteindelijk heeft één van de leraren het jongetje op gehaald..en toen het op school kwam werd hem even verteld dat hij super lui was...Echt hoor...hij kon niet eens normaal zitten,liep voortdurend te huilen en naar het ziekenhuis was geen optie aangezien zn healthinsurence was verlopen...Nu had ik natuurlijk heel veel geld van uit NL mee gekregen..dus heb ik hier van een antibioticakuur opgehaald...Hopen dat het helpt!!

Gister middag dus eventjes naar Bolga op de fiets, omdat kuurtje te halen en een lekkere cheeseommelet te eten;)! Toen ik richting Tongo wou fietsen hing er al een behoorlijk donkere lucht, maar ik kon met niet voorstellen dat het weer zou gaan regenen. Dit was iets te positief gedacht want halverwege kwam het echt met bakken uit de lucht vallen..helaas gaat dit ook nog eens altijd gepaard met n enorme onweer, waar ik dus echt een hekel aan heb. Maar...gelukkig was daar een leegstaand huisje, midden in de bush...incl neger, die ook aan het schuilen was en ik de dag er voor al als fotograaf op school was tegengekomen...werd het toch nog gezellig en kon ik drie kwartier later mn fietsstochtje weer verder voortzetten...

Vannacht begon het echter alweer te hozen, en dit keer deed de wind ook heerlijk mee. Nu is mn luik voor het raam niet zo heel erg stevig en wil die nog wel eens openwaaien dus ik heb de halve nacht geen oog dicht gedaan...3 uur lang bleef t doorgaan, dus ik heb weer een boek uit;)!

Vanmorgen weer even naar school geweest, maar natuurlijk, nogsteeds bezig om die sportdag af te maken en aangezien ik met Jennifer naar Bolga zou gaan om de ingrediënten voor de pannekoeken voor morgen te kopen, ben ik alweer op tijd weggegaan...Nog even een enorme was weggewerkt en toen richting trotrostation...Dat was weer dramatisch vandaag en we hebben precies 2.5 uur gewacht om daarna een uur in de allerslechte trotro ever naar Bolga te rijden. We gaan morgen zo'n 90 pannekoeken maken, dus het was een heerlijk gesjouw met meel en melk, maar we hebben dan nu ook alles in huis om morgen even een echt lekkere maaltijd neer te zetten;)! Imke en Dewi komen ook gezellig, blijven zelfs slapen en zondag gaan we dan, incl Jennifer, naar de Tongo Hills...eens kijken of we het dit keer wel helemaal af kunnen maken.....De vorige keer was namelijk toen mn vader hier was, en aangezien hij bijna flauw viel konden we niet omhoog klimmen;)!

23 mei 2010

Zo...ondertussen hebben we de pannekoeken en de Tongo hills er alweer op zitten. Gisteren zijn we met zn allen gaan pannekoeken bakken. We hadden voor zo'n 90 mensen beslag gemaakt...dacht ik, want uiteindelijk zaten we dik over de 120 heen;)! We hebben dus half Tongo gelukkig kunnen maken. Imke en Dewi bleven gezellig slapen en vanmorgen zijn we naar de Tongo Hills geweest...echt, het is zo mooi daar! Helemaal boven op de berg heb je dan de shrines, waar we natuurlijk heen moesten. Dit is een heilige offerplaats waar de mensen naartoe gaan als ze problemen hebben. De gids vertelde dat wanneer er bijvoorbeeld geen kinderen komen ze gaan offeren en de Goden verzoeken ze een kind te schenken.. Toen ik vroeg wat ze gingen doen als er dan nog geen kind kwam..vertelde hij dat dit echt niet voorkomt en ze je altijd een kind zullen geven als je goed offert...Juist...Toch wel bijzonder hoor, ze geloven hier zo hard in dat het miss juist daarom wel altijd gebeurd....

24 mei

De tijd vliegt. Echt hoor! Ik zit nu in Tamale aangezien ik morgen de 6.30 bus pak naar Accra. De afgelopen dagen werden eigenlijk voortdurend afgewisseld met het gevoel van dat ik het liefst mn tassen zou pakken en naar huis zou vliegen maar ook dat ik me intens gelukkig voelde en nog lang niet wegwil. Lekker dubbel dus. Ik denk dat ik me een beetje verkeken heb op het leven in een traditioneel gezin. Sowieso was ik het gezinsleven natuurlijk al een beetje ontwend...Na 2.5 jaar op kamers in Utrecht, waar ik kan doen en laten wat ik wil, mn eigen tijdschema kan bepalen en alles valt het me echt best wel zwaar om weer onder het toeziend oog van n vrij overbezorgde vader te leven. Bijv: Elke morgen wordt me gevraagd of ik al mn bath genomen heb...daarna, als hij me alleen thee ziet drinken en geen brood ziet eten omdat ik dat bijv al op heb, krijg ik de vraag waar mn brood is. Dan, wanneer ik op blote voeten in de compound loop (wat ik dus vrijwel altijd doe), vraagt hij waar mn slippers zijn...en dit dan de hele dag door. Maargoed..ik heb me heel hard voorgenomen om me er niet meer aan te gaan irriteren, want t drukt dan nogal n stempel op mn tijd hier...terwijl het gewoon zo verschrikkelijk leuk en mooi is.

Nou...t is weer een lang verhaal geworden dus ik ga snel stoppen. Nog even voor de muziekliefhebbers: http://www.youtube.com/watch?v=iv68ruS6DVE Heerlijke ‘hallelujah' muziek die we heel hard zingen in onze kerk;)! Geniet er van!

Ik hoop dat het met jullie ook allemaal goed gaat....en de kou nog een beetje aankunnen!

Tot snel weer,

Liefs maris

Allah Akbaaaaaaaar and niteclubs

Maandag 17 mei,

12.13 Ai...rond dit tijdstip zou ik eigenlijk voor de klas moeten staan om de kinderen te vertellen over Jezus, Allah en bosdwergen maar helaas...het schiet nog niet echt op hier. Want namelijk, de nieuwe tijdschema's zijn er nog niet en zonder dat is het on-mo-ge-lijk om les te geven....frustraties.. aangezien ik volgende week een richting het westen van het land reis om daar Marieke dr laatste week in Ghana te vieren door oa naar de hoogste watervallen van het land te gaan...dacht ik het net zo mooi geplanned te hebben, 2 weken lesgeven, de lessen die ik door dat week reizen zou ‘missen' er gelijk bij te doen...gaat dat dus niet door...de leraren zitten echt de hele dag onder de mangoboom...en om 12.00 heb ik het wel weer gezien dan. Toen ik net thuis kwam vroeg mn vader dan ook waarom ik er alweer was..uiteraard legde ik het, ietwat gefrustreerd, uit waarop hij heel hard moest lachen en zei: ‘Thats Africa, but it's oke..bcause now you can rest'. Beetje jammer dat ik niet anders doe en me soms bijna een beetje nutteloos ga voelen hier...Anyway...ik heb nog een enorme was liggen en wil nog even met mn zusje naar de kledingmaaksters dus het is ook wel goed.

Het weekend was in ieder geval super leuk! Vrijdag middag ben ik met Dewi, Imke en hun guestvader naar de Moskee geweest...incl tradiotionele kleding (die zo strak zit dat ik me afvroeg hoe ik ooit met mn hoofd op de grond moest komen) en n prachtige hoofddoek...foto's komen nogJ! Echt hilarisch hoe we daar over straat liepen. De vader voorop, hartstikke trots, en wij er in een rijtje achteraan. Natuurlijk moesten we ons ook wassen van te voren, dus op de grond met een gietertje, handen, hoofd, mond, neus(?), oren, haren en benen (en eigenlijk de intieme plekken ook, maar dit leek ons niet zo'n goed idee zo in t openbaar)...Daarna waren we schoon genoeg om de moskee te betreden en tussen alle andere vrouwen op n kleedje plaats te nemen. Uiteraard verstonden we er niets van maar we hebben maar mooi meegedaan met de rest. Mooie ervaring weer. Hierna wou de vader nog even met ons allemaal op de foto, dus moesten we meteen nog even langs de fotograaf....t is wel weer duidelijk dat zij in n beduidend rijker gezin zitten;)!

Hierna bleef ik in Bolga slapen aangezien we die avond daarna uit zouden gaan. In het huis waar zij zitten hebben ze zelfs een dvd-speler dus s middags hebben we even heerlijk ‘The Notebook' gekeken. S avonds zouden we met twee ghaneese vrienden naar een nachtclub gaan, wat hier overigens geen Nightclub heet maar Niteclub...;)! Het was echt super leuk, we hebben heerlijk gedanst waardoor we de volgende morgen zelfs tot 08.00 hebben uitgeslapen...Die dag zouden we naar Paga gaan, dé plek om krokodillen te knuffelen. Wat een lelijke beesten zijn dit zeg, en eigenlijk zijn ze ook best wel eng...maar ik heb mn angsten weten te overwinnen en ben er toch serieus op gaan zitten....

Hierna was het alweer tijd om terug te gaan naar Tongo en daar zit ik nu dan ook. Heb net een heerlijk bordje eten op, wat dit keer écht lekker was, rijst met pasta, en zelfs een eiJ! Heb even maximaal mn best gedaan om het op te krijgen want het avond eten is de laatste week echt verschrikkelijk. De gedroogde vissen hebben zich volgens mij verdubbeld in de soep en de TZ is op een één of ander manier zuur. Ik weet echt niet hoe ik het weg kan krijgen dus ik schuif het vaak maar een beetje op elkaar zodat het iig lijkt alsof ik wat gegeten heb....Ik ben mn moeder dan ook erg dankbaar dat ze mn vader zoveel liga's heeft meegegeven, want die komen nu erg goed van pas;)!

18 mei 2010

Ondertussen zijn we alweer een dag verder...en heb ik vannacht heerlijk geslapen. Het regende namelijk, maar net niet zo hard dat ik mn matras naar binnen moest slepen...De temperatuur was dus een stuk aangenamerJ. Zometeen hebben we een volunteer-meeting hier in Bolga, dus ik heb vanmorgen heerlijk weer een uurtje gefietst. Nu nog even snel proberen wat foto's op het internet te zetten...maar de verbinding is vandaag weer eens bijzonder langzaam dus ik ben benieuwd hoe ver ik kom!

Mensen...fijne dag daar nog en ik hoop dat het ondertussen weer een beetje warmer is in Nederland! Anders gewoon lekker de kachel aan en met een kop thee en chocola op de bank...want dat maakt gelukkigJ!

Tot snel weer!!

Liefs maris

Regen!!

12 mei

Zo...hier dan weer een berichtje van uit Tongo! Ben ondertussen alweer twee daagjes bij mn guestfamilie en het is weer als vanouds;)! K moet ook zeggen dat het eigenlijk wel weer prima is nu ik er ben...behalve de warmte dan..Echt hoor, op moment is het weer zo rond de 46 graden..wat betekent dat ik officieel half kook. En zo voelt het ook! Vannacht heeft het hier trouwens super hard geregend...ik sliep bijna toen mn vader riep dat ik heeeeel snel alles naar binnen moest brengen aangezien er een dikke bui aan zou komen...Nu ken ik dit ondertussen wel een beetje..en vaak spettert het dan 5 minuutjes en is het klaar..terwijl je dan wel de hele nacht in je kamer licht te zweten dus behoorlijk chagarijnig bracht ik mn matras en klamboe naarbinnen.....net op tijd want echt...het barste los. Het heeft een uur maximaal gehoost en en geonweerd....en helaas hield mn dak het ook niet..Op 4 plaatsen stroomde t regen naar binnen....helaas ook net boven mn bed;)! Mn vader zei vanmorgen dat hij t vandaag meteen ging oplossen....tis nu 15.19 en er is uiteraard nog niets gebeurd;)! We zullen wel zien...Wat dan wel weer fijn is...Tongo wordt groen...als ik nu uit mn raampje kijk geen dorre vlaktes meer maar groen gras en koeien die t land omploegen....weer eens wat andersJ!

En dan school....beetje jammer..ik had nog wel wat langer in Accra kunnen blijven! Gister morgen stond ik om 7.30 op t assembly veld...helaas in mn eentje;)! Geen leraar of kind te bekennen dus ben ik maar weer terug gegaan..gelukkig had ik nog n goed boek en veel was. Vandaag weer wezen kijken en nu waren er wel wat leraren...en zo'n 20 kinderen. Blijkt dat de lessen pas over 2 weken echt gaan beginnen...Gelukkig had ik nog heel veel nakijk werk, wat altijd een gemartel is om te ontcijferen bij deze dove kinderen...dus de eerste dagen kom ik nog wel even door. Morgen maar even een dagje Bolga doen...eens kijken of ik wat boeken kan vinden want ik ben dr alweer doorheen....

13 mei

Zo...ondertussen zit ik weer lekker in Bolga...Bedacht me vanmorgen dat ik wel eens mn fiets kon pakken..Met de trotro is het zeker een halfuur...en fietsend maar drie kwartier! Ga ik dus vaker doen. Mn oma hier had me gevraagd of ik ook meteen even haar health insurence ding wou verlengen dus vol goede moed ging ik naar dat office..dramatisch! Van room 6 naar 2 en dan weer terug en dit zo'n 5 keer. Heerlijk op zn Ghanees weer. Anyway...zit nu lekker in het internetcafé en hoop dat ik zo ook even de foto's kan uploaden...Gister middag hebben we trouwens weer een enorme bui gehad, waar k ook prachtige foto's van heb kunnen maken dus dan zullen jullie zien dat t weer hier in Afrika ook niet alles is;)!

Lieve mensen...bedankt voor alle reacties steedsJ! Echt heel erg leuk om te lezen!

Tot snel weer!

Liefs maris

Edit: De verbinding is heel traag...en aangezien ik geen zin heb om nog een uur op de fotos te moeten wachten zijn het er niet zo veel;)

Back to the bush!

En toen was het alweer zo ver.....terug naar Tongo! Nadat ik dinsdag mijn vader op t vliegtuig had gezet ben ik lekker naar de family van Annemarthe gegaan. Zo fijn om weer even een weekje in een 'westers' huis te leven...Volop Nederlands te praten en echt verukkelijk eten te krijgen! Heb er echt van genoten en nam dan ook een beetje met pijn in mn hart afscheid van Accra gister morgen! Accra is gewoon als Nederland...je hebt er zelfs chocola;)! Daar heb ik dan ook goed gebruik van gemaakt..met als gevolg dat alle afgevallen kilootjes er weer lekker aanzitten...hopen dat mn weerstand daarbij ook een beetje de lucht in geschoten is!

Maar mn vader zit dus ondertussen alweer lekker in Nederland..t was wel even raar om afscheid te nemen maar tegelijkertijd weet ik ook dat ik nu echt nog niet naar Nederland wil...het is nog niet klaar ofzo. Maar gisteren dus in de bus terug naar Tamale...13 uur..Had er echt totaal geen zin in..maar uiteindelijk viel het heel erg mee:)! Mijn buurman bleek een christen te zijn die voor Worldvision werkt dus we hebben prachtige gesprekken gehad...Hij gaf me uiteindelijk een lift naar mn guesthouse, kocht een trosje bananen voor me(!) en wat ook heeel erg fijn is...er blijkt een Worldvision office in het district assembly in tongo te zitten..en nu gaat hij met zn collega bellen of ik daar af en toe met mn laptopje op t netwerk mag:)! Zou echt fantastisch zijn.....!

T is weer een zeer kort verhaal maar ik moet zo richting busstation voor mn tro-tro naar Bolga....Voordat ik dan echt in Tongo ben is het zo 18.00 uur..dus...next time ook echt de foto's en een weer wat langer verslag!! Succes daar met de kou....ik ben best een beetje jaloers! Kan niet wachten om weer helemaal onder een deken te moeten kruipen om een beetje warm te worden;)! Ik zal proberen wat zonnestraaltjes richting NL te struren!

Tot snel weer!

Liefs Maris

Ghana met papa!

En jahoor....22 april kon ik dan toch echt mn vader ophalen van t vliegveld in Accra! Hij bracht een heerlijke regenbui met zich mee, wat uiteraard zeer welkom was;)! Nadat we een nachtje in het hotel in Accra hebben geslapen zijn we de volgende dag richting Elmina vertrokken. Te jammer dat ik nu niet de mogelijkheid heb om foto's op internet te zetten, want echt.....het was een stukje paradijs op aarde. Daarom gaan we er delaatse dagen mooi weer naar terug;)! Vanaf Elmina hebben we Kakum bezocht (de touwbruggen op 40 m hoogte) en hebben we het slavenfort bekeken......Echt bizar om te zien wat mensen elkaar allemaal aan kunnen doen...en dan vooral de Nederlandse rol hierin..Verschrikkelijk! De ghanezen zelf zijn hier weer heel wat meer relaxed over en vinden het nu vooral fijn dat we ze zulke mooie forten hebben gegeven....tja..het is maar net op wat voor manier je er naar kijkt! Hmm...zojuist viel alle stroom uit dus is de helft van mn verhaal verdwenen dus ik ga het even heel erg kort houden, voordat t zo weer gebeurd;)! Ondertussen zijn we dus in Tongo beland en heeft mn vader een nacht bij mn gastgezin geslapen. Super grappig...al snapt hij nogsteeds niet wat ik daar doe;)! Tja..miss moet je er wat langer zitten om de charme er van in te gaan zien...Morgen gaan we weer op reis richting Kintampo en vanaf daar nog twee dagen naar Elmina! Dan dinsdag is het alweer tijd om mn vader terug te brengen naar het vliegveld. De tijd vliegt voorbij! Ik hou het voor nu hier even bij en zal in accra wel eens even een mooi uitgebreid verslag met foto's postenJ! Wij genieten hier nog fijn even door en ik hoop dat jullie hetzelfde doen daar in Nederland!

Liefs Peter en Mariska

Accra, aswolken en krukken;)!

Hallo:)!

Hier dan een berichtje vanuit Accra, de prachtige hoofdstad van Ghana! Helaas zit ik hier nogsteeds alleen, en is mn vader nog zielig aan het werk in Hardenberg. Die nare aswolken brengen onze plannen behoorlijk in de war maar zoals het nu lijkt kan hij donderdag hier naar toe komen:)! Tot die tijd vermaak ik me hier nog prima hoor, want het weer is wederom geweldig en het strand nog meer! Wel grappig...toen we hier 2.5 maand geleden landden vond ik het echt de ergste stad die ik ooit gezien had en ik zag er dan ook super tegenaan om weer terug te moeten, maar blijkbaar had dat gewoon met een cultuurshock te maken want ik geniet nu vollop! Wel een beetje jammer dat ik gelijk de avond dat we hieraan kwamen in de goot ben gevallen (hehe) waardoor het nu sightseeing Accra op krukken is geworden, maar t gaat alweer wat beter dus ik denk dat ik overmorgen weer met beide benen de stad kan verkennen;)! Verder was helaas mn vulling eruit gevallen dus mocht ik ook nog een bezoekje aan de tandarts brengen (mn grootste ghana-angst) maar ook dit viel heel erg mee;)! Ik heb dan ook besloten dat alle domme acties nu echt tot de verleden tijd horen en ik vanaf nu niet meer in het ziekenhuis, tandarts of kliniek beland;)! ....Oh...nog even over het ziekenhuis (schetst wel weer een mooi beeld van hoe het hier gaat), zaterdag morgen moesten we dus even foto's laten maken en natuurlijk was het super druk. Maar zodra ze mn blanke kleurtje zagen werd ik in een apart kamertje geroepen waar ik een fijne stoel kreeg en ze een mn folder gingen maken....de mensen die moesten wachten vonden dit uiteraard niet zo leuk en begonnen dan ook al protesteren dat t enkel mijn kleur was dat me voorliet gaan...Ja..ik voelde me toen wel echt even heel erg lullig, maar ik kon er op dat moment ook niet zoveel aan doen omdat protesteren tegen artsen hier niet zoveel zin heeft. Toen ik uiteindelijk de arts al twee keer had gesproken, foto's had gemaakt en ze net bezig waren mn enkel te verbinden zag ik die jongen die voor mij in de rij stond te wachten net binnenkomen met zn folder....hoe oneerlijk!

De reis naar Accra was trouwens weer super mooi. We moesten 14 uur in de bus zitten maar het was zeker de moeite waard....dan kom je er pas achter hoe verschrikkelijk droog het noorden eigenlijk is....In tongo heb je alleen maar zand en stenen maar het is hier echt zo groen! Daar komt natuurlijk bij dat je hier een prachtig strand hebt (met een zon die je huid net iets teveel doet verbranden) waar we zo ook weer lekker naar toe gaan.....we moeten toch wat he..nu we allemaal moeten wachten;)! Liset had trouwens wel wat meer geluk, want haar vriend heeft zn ticket kunnen omboeken naar vandaag en gister avond werden Marieke en de broer van Dewi opeens opgebeld dat ze binnen een uur op t vliegveld moesten staan...die hebben we dus ook uitgezwaaid gister avond...en toen we daar stonden was ik eigenlijk alleen maar heel erg gelukkig dat ik weer fijn in de taxi naar het hotel kon om hier nog mooi 3.5 maand langer te blijven......het is hier gewoon zo leuk:)! Toen ik vanmorgen ook over straat liep om even een verse ananas en watermeloen te kopen als ontbijt bedacht ik me weer hoe bevoorrecht we zijn, enkel omdat we in het rijke westen zijn geboren. Nu is dit natuurlijk niet helemaal waar, aangezien er hier in Accra ook winkelcentra zijn waar ik me echt underdressed en niet op mn gemak voel, maar over het algemeen en vooral hier in het Noorden hebben kinderen en jongeren gewoon zo weinig kans om echt wat te bereiken....laat staan om een halfjaar naar het buitenland te gaan...

Oke...het is weer een super chaotisch verhaal geworden, maar dat krijg je als je 4 verschillende dingen op het zelfde moment aan het doen bent....! Ik hoop dat het volgende berichtje inclusief foto's en mijn vader is....we zullen zien:!) Geniet fijn van de lente daar en tot snel weer!

Liefs maris