Vakantie!!

13 april

Op moment zit ik hier met een klas vol kinderen die allemaal druk bezig zijn met hun examens te maken. Toch fijn dat ik blind kan typen, kan ik ze tegelijkertijd goed in de gaten houden;)! Vandaag is alweer de laatste dag! De kids hebben dan 3 weken vakantie, maar ik hoorde alweer dat er vaak 5 weken voorbij zijn voordat ze weer echt starten met de lessen. De plannen zijn ook een beetje gewijzigd...heb toch maar besloten dat ik aan het eind van mn tijd hier in Ghana niet meer alleen ga reizen na alles wat er gebeurd is maar dat ik nu mooi die 4 weken pak. Als ik papa dan op t vliegveld heb afgeleverd ga ik waarschijnlijk met Imke en Dewi de hele volta-region nog pakken. Heb er helemaal zin inJ!

Het weekend heb ik, alweer, in Bolga doorgebracht. In het compound naast ons huis was er een enorme funeral aan de gang, met muziek dat ook de hele nacht doorging. Nadat ik donderdag en vrijdag nacht echt geen minuut geslapen had vond ik het wel weer mooi geweest en ben ik lekker naar het huis van Mariam in Bolga gegaan, waar op dat moment nog meer vrijwililigers waren....weer helemaal gezellig dus. Zaterdag was ik eerst nog even naar de funeral geweest natuurlijk, want mn vader vertelde dat ze ‘war-dance' gingen doen. Echt hoor....heb nog nooit zoiets grappigs gezien. De mannen waren allemaal verkleed in prachtige koeienvellen met enorme horen op hun hoofd en een pijl en boog in hun hand. Ze gingen dan per compound langzaam sluipend en gillend naar de plaats waar de gedenkplaats van de overleden was. De vrouwen liepen er in rare kleren en met waaiers achteraan te gillen en toen we op de plaats aankwamen werden er nog paar bizare klanken uitgestoot, in de lucht geschoten met geweren en toen moesten we met zn allen pito gaan drinken. Echt te jammer dat ik geen camera had om dit alles vast te leggen!

Zondag zijn we weer naar ‘The house of Prayer' geweest. Vind t echt een hele leuke kerk, als is het wel super corrupt. Als je kijkt wat voor auto's daar voor de deur staan......Pap: je Renault is er niets bij;)! Ik kan dr echt niet zo goed tegen....het verschil tussen arm en rijk is zo groot...en dat dan juist de mensen in de kerk, de pastors is de mooiste, duurste auto's rondrijden terwijl er zoveel mensen zijn die gewoon geen eten hebben is echt onbegrijpelijk. Over corruptie gesproken: ik dacht dat we onze portie wel gehad hadden met die stomme politie maar toen Marieke vorige week haar verklaring op wou halen moest ze weer 20 cedi betalen. Knettergek zijn ze hier.....Van de week ga ik erheen, en zal ik ook zeggen dat ik geen cent betaal...en wanneer ze me die verklaring niet willen geven ik wel naar de Nederlandse ambassade in Accra ga om te vertellen wat voor belachelijke dingen er daar in Tamale gebeuren. Verder hebben we iemand ontmoet die behoorlijk wat connecties met al die hoge functionarissen heeft en hij had ons al beloofd een paar telefoontjes te plegen mochten ze weer niet meewerken....T komt vast wel goed;)!

Gisteren had ik trouwens mijn eerste moment dat ik echt dacht dat ik helemaal niet terug wou naar Nederland. S morgens was ik al vanuit Bolga met één van de leraren meegegaan op de motor naar Tongo. Dat is ongeveer een halfuur en echt....de motor-momenten zijn de mooisten hier in GhanaJ! Geen helm of dikke pak....met je haren in de wind rijdend door het prachtige bergen en de mooie rode zandwegen.... Echt..wat wil je nog meer! S middags kwam Francis (een andere leraar) weer even langs op mn compound om te vertellen dat hij echt fantastische muziek had die ik vast heel mooi zou vinden. Dus weer achter op de motor op weg naar school, waar de kinderen allemaal lekker aan het spelen waren...en toen hij me dan ook terugbracht en ik om me heen keek bedacht ik me inderdaad dat ik hier best zou willen blijven;)! Nou zegt dit niet zoveel hoor...want ik heb net zo vaak moment dat ik niet kan wachten om weer lekker naar huis te gaan en iedereen weer te zien!

Vandaag is dus de laatste dag in Tongo. Morgen ga ik naar Bolga waar mariam hoop ik mn haar gaat vlechten en dan donderdag gaan we richting Tamale. Daar blijven we dan een nachtje slapen en dan pakken we de lange busreis naar Accra. Daar blijven we dan twee nachten slapen en dan is het alweer tijd om mn vader op te halenJ! Heb er echt zoveel zin in! Het regenseizoen is trouwens al wel begonnen in t hele land (behalve hier in het Noorden natuurlijk) dus ik ben benieuwd hoe lang we over al die tripjes gaan doen met die modderwegen. We zullen zien;)!

15 april

Ondertussen zit ik in het internet cafe in Tamale, wat even weer voelt als een stukje westerse wereld in deze chaos. Want echt hoor...wat een gedoe hebben we vanmiddag weer gehad met t nare corrupte systeem hier. Ik was even naar het office gegaan om tegen de meet africa mensen te zeggen dat ik echt niet ga betalen voor die politie...maar dat vonden ze niet zo leuk.....De politie is hier nu eenmaal zo....en daar moet je maar aan mee doen...Naja..ik was er helemaal klaar mee en heb maar besloten dat het niet zo'n goed idee was om nu naar de politie te gaan omdat ik dan volgens mij niet zo aardig tegen die mensen zou zijn...en na alle verhalen van de organisatie hier dat je heus moet oppassen met de politie wist ik zeker dat ik maar even beter kon wachten......

Maar Liset en ik zijn dus nu lekker in Tamale en gaan morgen om 5.30 alweer met de bus naar Accra...Heerlijk! Nog maar een paar dagen en dan kan ik mn vader lekker ophalen! Zaterdag nog even naar het strand waarschijnlijk....als het niet regent natuurlijk, want in Accra is t regenseizoen al volop aan de gang! We zullen zien:)!

Nou....ws zitten er bij t volgende verslag weer foto's:)! Succes maar weer met alle dingen daar en bedacht voor al jullie reacties trouwens:) Echt super leuk......ook de mensen die kaartjes hebben gestuurd...echt heerlijk om gebeld te worden met het nieuws dat er post voor me ligt!

Tot snel weer!

Liefs maris

'Marriage is?" 'TROUBLE'

4 april

Ik heb besloten dat ik maar weer elke dag een stukje ga schrijven, anders vergeet je zoveel dingen. Dus! Vandaag is het zondag. We hadden met de hele groep afgesproken om naar de grote kerk in Bolga te gaan. Echt...een enorm gebouw, en het was me verteld dat ze daar Engelstalige diensten hadden, wel weer even fijn na al dat gepreek in het Talensi, en jah, ik miste het wel om gewoon even lekker mee te kunnen zingen en ook echt wat van een preek te begrijpen. Dus naar de grote ‘House of prayer'. Wat een feest zeg! Ik denk dat er ongeveer 1000 mensen aanwezig waren en er hingen zelfs beamers zodat we alles mee konden lezen. Liedjes van Chris tomlin, michael w Smith en hillsong dus ik kon mn geluk niet op;)! Iedereen stond te springen en te dansen en met zn zakdoekje in de lucht te zwaaien...te jammer dat ik nog geen nieuwe camera heb. Maar aangezien ik al heb besloten dat dit mijn nieuwe zondagse activiteit wordt (eerst 1.5 -2 uur fietsen, een dienst van 3.5 uur en dan nog weer terug) krijgen jullie nog vast wel eens wat mooie plaatjes hier van te zien. De preek was wel een beetje jammer. De pastors hier vinden zichzelf net iets te belangrijk, al is deze dat volgens mij ook echt wel, en hij zat dan ook heerlijk uit zn eigen boek te citeren. Dat ging zo: Pastor:' Marriage is..?' Church:'TROUBLE'. Pastor: ‘MARRIAGE IS?' Church: ‘TROUBLEEEE! Nadat hij alle negatieve punten had opgenoemd besloot ik nog maar even vrijgezel te blijven;) Uiteindelijk moesten alle single's naar voren komen om zich te laten zegenen maar dit hebben we maar achterwege gelaten omdat we het vermoeden hadden anders met niet weg te komen met minstens 35 huwelijksaanzoeken p.p;)!

Toen we na 3 uur maar zijn weggegaan, hebben we nog even lekker wat gegeten bij de SWAP (chickenkebab in garlic sauce is echt fantastisch) en ben ik nog even de markt op gegaan. Heb per ongeluk weer een nieuw stofje gekocht;)! Wil nog even twee jurkjes laten maken voor het reizen...neemt zo weinig ruimte in beslag.

Rond 5 uur ben ik maar snel richting t trotro station gegaan omdat ik anders nooit meer in Tongo zou komen. Toen ik dan eindelijk bij mn compound aan kwam, kwam gelijk mn zusje op me afgerend dat ik beslist niet naar binnen mocht want er was een begrafenis aan de gang. Och..nu ook al in mn eigen compound....dat beloofde wederom een slechte nacht. En jahoor....al snel werd me verteld dat we vannacht tussen 12 en 02.00 allemaal wakker werden gemaakt en de compound uit moesten. Een paar mannetjes hier gingen de voor-voor-voor-vaderen oproepen zodat ze de spirit van de overleden vrouw veilig konden overbrengen. Ik was natuurlijk super benieuwd dus liep vol spanning achter mn familie aan toen ze me om 01.15 inderdaad wakker maakten. We moesten ergens in het donker gaan zitten en na 20 min begon mn vader toch ook wel een beetje ongeduldig te worden. Komt er opeens een man aangerend om te zeggen dat ze de sleutel van de kamer niet konden vinden ofzo....jah..we zijn nogsteeds in Africa;)! Ik zat natuurlijk te wachten totdat de rest van de compound ook zou komen totdat we opeens een heel raar gegil hoorden. Ik dacht dat het een geit was die geslacht werd, maar dit bleek gewoon een man te zijn die 6 keer tot de voorvaderen moet roepen. Hierna was het klaar en konden we weer gaan slapen. Nouja...slapen. In één van de andere compounds was ook een begrafenis bezig en die mensen hadden dus net iets te harde muziek....rond 5.00 sliep ik volgens mij weer, om om 06.00 weer wakker gemaakt te worden door mn zusje want nu zou het laatste gedeelte dan gebeuren. Alle vrouwen moesten in een rondje lopen met een schaaltje op hun hoofd en dan uiteindelijk naar de bush. Wat ze hier precies deden weet ik ook niet. Toen ze weer terug kwamen gingen er twee jongens met twee lange bamboo-stokken (één gebruikten ze als paard en de ander als speer) rennend naar de plaats waar de vrouwen net vandaan kwamen, om ook weer snel terug te komen, de punt van de ‘speer' te wassen met een één of ander drankje en toen was het afgelopen. Ik heb echt geen idee wat dit nu allemaal te betekenen heeft..en eigenlijk heb ik het vermoeden dat de mensen het hier zelf ook niet helemaal precies weten aangezien ik nogal vage antwoorden krijg als ik er om vraag.....In iedergeval was het super grappig om een keer mee te maken en hoop ik dat dit nog een keer gebeurd wanneer ik mn camera weer hebJ

Vandaag is het dus tweede paasdag, en daar merk je hier dus helemaal niets van. Iedereen is wel gewoon vrij dus ik kon ook niet naar school vandaag. Aangezien ik dus nog twee stofjes hier had liggen leek het me wel even leuk om op zoek te gaan naar de kleermaakster hier in het dorp. En die heb ik gevondenJ! Twee hele leuke meisjes van ongeveer mijn leeftijd die nog op de ‘naaischool' zitten en het natuurlijk helemaal leuk vinden om een jurk te mogen maken voor de ‘solominja'. Ik vind dit ook wel leuk want ik kan de eerste gelijk vanmiddag al ophalen! Ben benieuwdJ!

6 april.

Op moment zit ik lekker in het internetcafé...en dat al om 13.00 s'middags. Was helemaal niet de bedoeling maar aangezien één van de leraren het schema was vergeten waarop alle examens stonden ingeplanned kon er niets gebeuren vandaag en besloot ik toch maar naar de meeting te gaan die we hier vanmiddag hebben. Nu doet het internet het ook nog eens vandaag dus dat komt allemaal weer heel goed uit. Gister avond trouwens heb ik echt de meest hevige storm van mn leven mee gemaakt. Ik lag lekker buiten onder mn klamboe toen ik dacht dat het wel even wat meer mocht gaan waaien (het was echt verschrikkelijk warm). Nog geen 10 minuten later kwam hier het antwoord en ben ik letterlijk naar binnen gewaaid. Ongeloofelijk. Elke keer ben ik weer bang dat één van die grote bomen rond de compound het gaat begeven en op ons hutje valt.....Na een uur hield het gelukkig op en heb ik alsnog heerlijk geslapen. Gister middag heb ik nog zo'n 3 uur bij de twee meisjes gezeten die mn jurkjes maakten, dus ze zijn nu precies zoals ik wouJ! Het was echt super leuk en volgens mij was het gister proposal-day. Aan het eind van de dag stond de teller op 7;)!

Ik hoop dat jullie ook allemaal fijne paasdagen gehad hebben en vooral heel erg hebben genoten van de chocolade-eitjes. Ik heb ze serieus gemist.

Succes maar weer met het studeren en werken!!

Liefs Maris

Happy Eastern!

Lieve allemaal,

Op moment zit ik in n hotelkamer in Bolga, cadeautje van mn moeder, zodat ik de paasdagen even lekker in alle rust kan doorbrengenJ! Even lekker een paar dagen helemaal alleen.....dat is de laatste 2 maanden niet meer het geval geweest.

Maar oke...vorige week dinsdag konden we dan eindelijk terug naar Bolga, nogsteeds zonder verklaring van de politie, dus volgende week kunnen we nog een keer terug. Achja...het Ghaneese ritme zit er ondertussen al wel een beetje in dus ik vind het eigenlijk helemaal niet zo heel erg. Aan dit ritme ontkom je trouwens ook niet....tenzij je je hele verblijf zwaar gefrustreerd wilt voelen.

Afgelopen week ging trouwens ook niet helemaal volgens planning. Voor dat we werden beroofd in Tamale voelde ik me al niet helemaal fit, af en toe koortsaanvallen en voortdurend moe (maar dat kon natuurlijk ook van de warmte komen). Toen we al dat gedoe met die beroving en politie hadden had ik schijnbaar zoveel adrenaline in mn lichaam dat dit alles onderdrukte maar twee dagen later kwamen de koorts en buikkrampen helaas net zo hard terug. In Bolga toch maar even mn bloed laten testen en jahoor, malaria. Heb toen maar even 4 dagen goed uitgerust, en nu gaat het wel weer wat beter. Ik kan echt niet wachten op het regenseizoen, wanneer de temperaturen weer wat gaan dalen want de warmte trekt echt alle energie uit je lichaam. Okee, tot zover alle minder leuke dingen want anders wordt t zo'n negatief verhaal en dat terwijl ik ook echt wel mooie dingen hier mee maakJ!

Het contact met de leraren op school wordt echt steeds beter en we hebben dan ook de mooiste gesprekken onder de mangoboom. Ook het lesgeven heeft nu een beetje zn vorm gekregen, al sta ik de eerst komende 5 weken niet voor klas ivm de exams en vakantie. Ook zo iets trouwens, gister krijg ik opeens te horen dat ik zelfs de examens voor mn lessen moet schrijven. Nu geef ik nog maar sinds 2 weken de godsdienst lessen dus dit leek me een beetje vreemd, maar ik moest er maar wat van maken. Ook het contact met de leerlingen wordt steeds leuker. Vooral in de J.H.S 3, de oudsten, loop ik graag naar binnen als er weer eens geen leraar is, om even gezellig een praatje te maken. Je merkt gewoon dat ze dit echt waarderen, juist omdat de andere leraren totaal geen moeite doen om te pijlen wat er nou echt bij deze jongeren speelt.

Toch is het ook wel pijnlijk om te zien hoe duidelijk ze hier in een mindere positie staan ten opzichte van hun horende leeftijdgenoten. Één van de oudste jongens op school is echt super intelligent, zou graag verder studeren, maar de overheid vergoed bijvoorbeeld geen tolkuren. Dus stel dat de ouders van deze jongen rijk genoeg waren om hem naar een universiteit of college te sturen, zou er nog geen tolk beschikbaar zijn om de college's voor hem te vertalen. Ik zou ze echt het liefst allemaal een ticket naar Gallaudet University (universiteit in Washington D.C, voor enkel dove studenten) zodat ze daar even keihard kunnen studeren en in ieder geval kans hebben op een goede baan later!!

In mn guestfamily heb ik het ook nog steeds naar mn zin, al moet ik wel eerlijk zeggen dat de verveel momenten steeds meer worden. Ik denk dat ik ondertussen al zo'n 20 boeken uit heb. Er is gewoon niet zo veel te doen en stil zitten is nogsteeds geen hobby van me. Gelukkig is dan daar mn broertje, die het heerlijk vind om te knuffelen en spelletjes te spelen. Eergister avond was hij trouwens boven op me in slaap gevallen. Ik lag, zoals elke avond, op de grond naar de sterren te kijken en hij kwam gezellig boven op me liggen. 3 minuten later lag hij heerlijk te slapen en voelde ik me diep gelukkig. Ik zou echt graag wat van deze prachtige kinderen mee naar Nederland smokkelen;)!

De afgelopen nachten was t trouwens dramatisch om in slaap te komen. Het is de tijd van de funerals (begrafenissen), en net zoals alle andere dingen gaat ook dit niet op de zelfde manier als in Nederland. Drie dagen lang, keiharde muziek (en worden speciaal speakers gehuurd die heel Tongo van geluid voorzien), heel veel pito (alcoholische drank) en heel veel familie. Op zich natuurlijk hartstikke leuk en gezellig maar niet als iedereen dronken door t compound loopt en de muziek de hele nacht doorgaat. Daarom ben ik natuurlijk extra blij dat ik nu even lekker rustig in het hotel ben!

Nog maar 2.5 week en dat komt mn vader alweer naar Ghana. Echt heerlijk en heb er dan ook super veel zin in! Ik ga hem ophalen in Accra en vanaf daar gaan we lekker naar de kust van Cape Coast (slavenforten), Kakum national park, Mole en dan naar mn familie in Tongo! Kan niet wachtenJ!

Ondertussen ben ik het hotel uitgevlucht;)! Echt hoor....ik zit bijna serieus te overwegen om een huidtransplantatie te laten doen en me in n negerin om te toveren. Het gaat namelijk zo: Mr de neger zegt: Whaaaauw, wat zie jij er fantastisch....het moment dat ik je zag kon ik bijna geen adem meer halen, wil je alstjeblieft met me trouwen? Ik zeg dan uiteraard dat ik maar een gewoon blank meisje ben en dat ze er in Europa echt allemaal zo uit zien en het wel heel erg zielig voor mn man thuis zou zijn om opeens met een Ghanees thuis te komen. Dit accepteren ze dan maar net en nadat ik 3 keer heb gezegt dat we echt niet wat gaan drinken beginnen ze het te begrijpen;)!. Elke blanke hier heeft er last van hoor......want jah...wit=geld.

Ondertussen zit ik in t internet cafe en het is maar de vraag of ik dit berichtje überhaupt kan gaan posten aangezien de verbinding weer eens bijzonder traag is;)! We zullen zien!

Veel succes en plezier maar weer met alles daar en geniet van de mooie lenteJ!

Liefs maris

Oh...en nog even snel een kleine aanvulling: Het is echt hilarisch te zien hoe christelijk t hier allemaal is. Gister heb ik de hele avond naar een één of andere Ghaneese conferentie op tv gekeken, wat natuurlijk te ere van Goede Vrijdag was. Mijn hallelujah gehalte is dan ook weer helemaal op niveau...en overal waar je hier loopt hoor je nu christelijke radio en liederen! Morgen ga ik met n aantal andere mensen hier naar The House of Prayer. Een super grote kerk hier, soort van pinkstergemeente, dus ik ben benieuwd:)!

This is Ghana!

Ai...het feit dat ik nu alweer in t internetcafe zit is natuurlijk geen goed teken;)! We zitten helaas nogsteeds in Tamale en mogen ook nog niet weg. Vanmorgen moesten we weer naar t politiebureau en hebben we voor de 10e keer onze verklaring moeten afgeven en alles. Toen we vertelden dat de paspoorten waren terug gebracht waren ze helemaal boos dat we niet de politie gebeld hadden zodat ze de jongetjes die dit terugbrachten konden arresteren....Ze dachten dat het familie van de daders waren...naja. Als ik heel erg eerlijk ben, hoop ik dat ze de jongens die dit gedaan hebben niet vinden aangezien er een gevangenis straf van 25 jaar opstaat. En oke...het is erg vervelend wat ze gedaan hebben maar om hier voor nou 25 jaar vast te zitten gun ik ze ook weer niet....helemaal niet als je de gevangenissen hier bekijkt..

Anyway....nadat die agent ons had uitgekafferd zijn we naar het hotel gegaan, maar de manager was niet aanwezig dus die moet later deze middag nog op t bureau verschijnen. Voel me echt super schuldig, want ze hebben ons zo goed geholpen en dan krijgen ze dit gezeur...Daarna moesten we naar de plek waar te gebeurde en toen weer terug naar t bureau. Ondertussen hadden we te horen gekregen dat we de agent geld moesten geven, want dan zou hij beter zn best doen. Over corruptie gesproken. Dus daar gingen onze cedi's, sneaky aan elkaar doorgegeven achter in de auto zodat hij het niet zou zien....later zou iemand het in zn zak stoppen. Op t bureau moesten we weeer een verklaring invullen en zei de man dat we nog niet weg mochten naar Bolga. Volgens mij zit ik hier nog wel een paar dagen...maargoed.. Gelukkig blijf ik n halfjaar....tijd genoeg;)!

Lieve mensen....geniet van de mooie lentezon die nu zo lekker bij jullie schijnt en succes met alles!

Liefs Maris

....

Zo....dat was even schrikken! Ik las dat mn moeder jullie al weer mooi op de hoogte heeft gesteld van alles;)!

Gisteravond zijn we inderdaad beroofd. We liepen terug van een eettentje en toen we nog zo'n 150 meter van t hotel waren stopte er een scooter met twee jongens voor ons.. 1 stapte er af om te gaan plassen, tenminste dat leek zo en aangezien dat hier overal gebeurd was dit niet iets uitzonderlijks ofzo. Toen ik net Marieke aan het vertellen was wat voor een afknapper dit eigenlijk is(;)) werden we opeens van achter aangevallen door die zelfde jongen die me eerst sloeg en daarnadus naar mn tas greep. In reflex liet ik natuurlijk niet los maar ging heel hard terug trekken, waardoor ik de hengsel opeens in mn handen had (die ik nu mooi als haarband gebruik;)). Toen heb ik het op een rennen gezet richting het hotel, terwijl ik achter me Marieke hoorde schreeuwen omdat ze haar ook te pakken hadden. Echt hoor...wat er dan door je heen gaat.....Iedereen kent vast wel het gevoel in een droom ergens heen te moeten rennen maar er niet te komen omdat er mensen op je hielen zitten...dit voelde dus precies zo..helemaal toen ik de motor achter me hoorde en ik dacht dat ze achter me aan zouden komen. Gelukkig zat de portier op de plek waar hij hoort te zitten...maar kon ik natuurlijk geen woord zeggen;)! Nadat ik hem gelukkig duidelijk had kunnen maken dat hij echt mee moest komen en niet eerst de politie moest bellen renden we weer terug en waren er ondertussen meer mensen. Imke en Dewi hadden achter ons gelopen toen het gebeurde en die waren dus naar de mainroad gelopen om ook hulp te halen....helaas waren die mensen daar ook bang en ging niemand in eerste instantie mee. Naja...Alle spullen van Marieke en mij waren dus weg dus we moesten gelijk naar het politie bureau om aangifte te doen. Dit moest allemaal weer via via, maar uieindelijk konden we onze verklaring geven en terug naar het hotel. Van slapen kwam niet heel erg veel terecht en vanmorgen stonden we om 9 uur weer klaar om opnieuw naar t politiebureau te gaan...maar...het is zondag en dat betekend dat er niets werkt hier in Ghana...dus..morgen gaan we nog een keer. Dit keer met een ander verhaal!!! Want: toen we vanmiddag rustig op onze kamers zaten kwam opeens iemand van het hotel naar ons toe die zei dat we echt even naar de balie moest komen..ik liep er natuurlijk gelijk heen en jahoor...daar lag de tas van marieke!!! Beide paspoorten zaten er in, plus de bankpasjes (die helaas al geblokkeerd zijn) en zelfs mn flesje antibacterial zeep hadden ze dr in gestopt;)! Uiteraard de camera, telefoon en geld niet maar gelukkig zijn we daar goed voor verzekerd;)! Maar we hoeven nu dus niet meer naar Accra....wat ons eigenlijk twee weken zou gaan kosten en kunnen waarschijnlijk morgen weer terug naar ons fijne rustige stadje in t hoge noorden van Ghana:)

Het hotel is trouwens fantastisch....Vandaag en gister bleek wel even hoe super betrokken en lief de mensen hier zijn. Echt hoor....iedereen was zo behulpzaam...we kregen een veel duurdere kamer in het hotel..waar we ook vandaag in mochten blijven voor t zelfde geld en ze willen alles voor je doen. Ze hadden zelfs iemand gebeld om met telefoons langs te komen zodat we daar niet speciaal voor naar de drukke markt moesten om er 1 te kopen...De andere hotelgasten waren ook echt super geschrokken en betrokken en ik heb dan ook al heel wat emailadressen en telefoonnummers van mensen verzameld die ons willen helpen...

Nouja...het is een beetje een chaotisch verhaal geworden en bij deze mijn excuus voor de vele spellingsfouten;)! Mn Nederlands wordt er niet echt beter op zegmaar...!

In ieder geval....het gaat hier weer goed en ik ben nogsteeds erg blij dat ik in Ghana zit;)! Oh...en mochten jullie nog ergens voor willen bidden.....ik denk dat die jongens dat wel kunnen gebruiken. Dit soort dingen doe je niet voor niets....en nouja, jullie begrijpen me wel!

Een hele fijne zondag nog en thanx voor al jullie berichtjes:)!

Veel liefs

Mariska

ps.....Ik heb dus ook n nieuwe telefoonnummer: 0547314075

De verschillende kanten van Ghana!

Lieve allemaal!

Hier dan weer een berichtje uit Ghana, waar het echt verschrikkelijk warm is. Gevoelsmatig ben ik er eigenlijk al wel aangewend maar als ik naar mn armen zie ik het water er op drijven. Echt bizar....het is zo warm dat het zweet gewoon van je afdruipt...t is nog erger dan een sauna...! Gelukkig duurt dit niet heel lang meer en zullen de temperaturen over een maand dalen naar zo'n 35 graden...Praise the Lord (zoals ze dat hier zo mooi kunnen zeggen)

De afgelopen twee weken zijn er weer behoorlijk wat dingen gebeurd...Gelukkig maar..anders zou ik hier voor niets zijn! Het begon natuurlijk nadat we weer terug waren gekomen uit Tamale. De dag erna ging ik weer naar school maar nadat de leraar weer zo verschrikkelijk hard met een stok tekeer was gegaan op een klein jongetje was ik er echt helemaal klaar mee. Eerst heb ik tegen de leraar gezegd dat ik er echt moeite mee heb wanneer hij zo hard slaat en uitgelegd dat dit in Nederland gewoon echt verboden is en je daarvoor vast kan komen te zitten. Uiteraard heb ik erbij gezegd dat ik nu niet bedoelde dat hij niet meer mocht slaan, het is immers hun cultuur, maar dat ik er gewoon niet naar kan kijken en naar een andere klas zou gaan. Hij begreep dit wel, en aangezien er op moment toch al 4 leraren in de kindergarden waren, die overigens niet werken maar slapen;), vond ook de headmaster dit prima. Katharyn, een vrijwilliger uit Amerika, had al tegen me gezegd dat ik eens moest kijken of ik niet bij de Junior Highschool aan de slag kon. Het Engels scheen nogal slecht te zijn en wellicht zou ik wat extra lessen kunnen geven. Dit kon gelukkig allemaal dus vol goede moed bekeek ik waar er gaten in het rooster zaten die ik kon opvullen...dit bleken er helaas niet zo veel te zijn, wat ik nogal vreemd vond aangezien ik de helft van de tijd geen docenten in de klas zag. Het blijkt dus dat tijdens de lessen de leraren gewoon rustig onder de mangoboom gaan zitten en de klas alleen laten zonder ook maar enige vorm van les aan te bieden. Natuurlijk zou ik deze lessen dan graag overnemen maar dat kan dan weer niet aangezien het officieel wel iemand zn les is....Ik werd er echt een beetje moedeloos van, voor die 8 uur per week dat ik een keer voor de klas kon gaan staan was ik niet helemaal naar Ghana gekomen en toen ik maandag alweer onder de mangoboom zat met de leraren was het dan ook echt helemaal zat. Ik heb de tro-tro richting Bolga gepakt en lekker bij de SWAP een kaasommelet gaan eten;)! Hoe toevallig kwam ik daar een ander Nederlands meisje tegen die echt precies begreep hoe ik me voelde en tegen hetzelfde was aangelopen in het begin. Ook zij was met het idee naar Ghana vertrokken om echt wat te doen. Dan kom je hier, zie je dat er zoveel gedaan kan worden maar lukt dit gewoon niet omdat de norm zo verschrikkelijk anders is. De educatie is echt niet te vergelijken met die in Nederland en het heeft ook geen zin om te proberen dit een beetje in te stellen op de scholen want wanneer jij weg bent doen ze het gewoon weer net zo als voorheen. Dat meisje zei dan ook dat ze maar was begonnen met kijken wat ze wel kon bereiken, ook al was het maar een glimlach van een persoon, en ik bedacht me dat ik dit ook maar moest doen als ik het de komende 4.5 maand naar mn zin wil hebben. Dus...de volgende dag vol goede moed naar school en wat bleek nu: op moment was er helemaal geen leraar voor Religion and Moral education... Ik mag nu al deze lessen op de JHS op me nemen...echt super fijnJ

Van de week bleek trouwens wel weer even hoe oneerlijk de kansen in de wereld verdeeld zijn. Één van de jongens van de JHS 3 is echt intelligent en viel dan ook echt op tussen zn klasgenoten. Ik was erg benieuwd naar wat hij na zijn examens wou gaan doen.
Zijn plan was om, als hij zn examens zou halen waar hij nog zn twijfels over had, met zijn broer naar Accra te gaan om werk te zoeken. Ik vroeg uiteraard waarom hij niet ging studeren omdat hij echt slim is en dit goed zou kunnen doen. Nu bleek dat hij heel graag de ICT kant op zou gaan, computers ontwikkelen, maar dat dit ten eerste vrij onmogelijk is omdat hij doof is en ten tweede omdat studeren natuurlijk geld kost. Ik zei dan ook tegen hem dat als hij iets echt heel erg graag wilt, je er in moet geloven en er naar moet leven dat het mogelijk is. Bid en werk er hard voor en dan zul je wel zien wat het je brengt! Het klinkt misschien zo makkelijk uit de mond van een meisje uit Nederland, het land waarin je gewoon even de IB-groep belt om te regelen dat je studiefinanciering krijgt, maar bij voorbaad al denken dat iets niet mogelijk is heeft nog nooit iemand iets opgeleverd. Je kan trouwens merken dat er op deze manier helemaal geen aandacht aan de jongeren word gegeven, super mooi om te zien hoe zo'n kort en simpel gesprekje een jongen helemaal opbeurt en op het eind zei hij dan ook dat hij de leraren ging vragen of hij zn schoolboeken mee naar huis mocht nemen in de vakantie om ze allemaal te kunnen lezen en zich zo nog beter voor het examen voor te bereidenJ!

Brengt me trouwens bij een ander punt...ik was vandaag even één van die boeken aan het doorlezen en toen stond daar ook een stuk in over Traditioneel geloof hier in Ghana. Die mensen geloven in één grootste God, met daaronder nog wat kleinere goden en daaronder komen dan de dwergen en bosmonsters. Ik kon me hier uiteraard niet zo heel veel bij voorstellen dus ik vroeg het één van de leraren en jahoor, een heel groot aantal Ghanezen blijkt hier echt in te geloven. Mn guestvader bleek ook n traditional te zijn dus toen ik hem dit vroeg vertelde hij dat die dwergen inderdaad bestaan. Ze lopen door de compounds heen en verplaatsen dingen...uhu. Toen het gister avond weer eens keihard begon te omweren, waar ik eigenlijk heel erg bang voor ben, zei mijn vader dan ook dat ik niet bang hoefde te zijn. 'You're not a wicked person so God won't punish you with fire'. Toen ik hem uitlegde dat dit in Nederland helaas niet zo werkt en wij gewoon geloven dat onweer en bliksem een natuur verschijnsel is moest hij heel erg hard lachen. Tja...ik heb maar lekker met hem mee gelachen. Toen hij later zei dat alle natuurrampen die gebeuren, gebeuren omdat de mensen in dat gebied slecht waren en God ze dus wou straffen heb ik hem toch maar even geprobeerd uit te leggen hoe een aardbeving nou echt ontstaat en dat heus niet alle mensen slecht waren die er bij om zijn gekomen........! Maar even terug naar de leraren...... uiteindelijk kwamen we op een super mooi gesprek uit over religie en hoe deze tegen over elkaar staan. Ik vertelde dat we in Nederland echt super veel verschillende christelijke kerken hebben en hoe deze ook vaak naar elkaar toe verkondigen dat zij het écht bij het juiste eind hebben en dat het bijv vrij lastig is als een streng gereformeerd persoon met een super evangelische wil trouwen...Ze snapten hier echt helemaal niets van, je gelooft toch allemaal in de zelfde God? Aangezien er zoveel verschillende religies zijn kun je moeilijk jouw geloof als de waarheid claimen...dat zal die ander dan namelijk ook doen en daar schiet je niets mee op. Hier leven dan ook moslims, christenen en traditionals rustig in één gezin zonder ruzie, ellende of elkaar te forceren toch maar echt t andere geloof aan te nemen. Het draait allemaal om één God...alleen de weg er naar toe is verschillend. Of dit nu waar zou zijn laat ik maar even in het midden maar ik vond het in ieder geval prachtig verwoord en ik denk dat als iedereen op deze manier zou leven de wereld een stuk mooier was!

Afgelopen zondag was ik trouwens met Dewi en Imke naar de kerk geweest hier. Dit keer één met een bizar hoog ‘hallujah' gehalte en ook het ‘God is good all the time, all the time He is good' kwam een aantal keer voorbij. Verder werd er heerlijk gedanst, gesprongen, gezongen en geschreeuwd.
We hebben ons dan ook prima vermaakt;)! Hierna hebben we de fiets gepakt en zijn we een eind gaan fietsen. Mn vader had verteld dat er ergens water moest zijn waar je heerlijk bij kon zitten. Na een tijdje gefietst te hebben, zonder water tegen te komen, waren we echt helemaal uitgeput en zijn we maar onder een mangoboom gaan zitten. De koekjes en mango's die we eerder al gehaald hadden hebben we hier lekker opgegeten en opeens kwam er daar een man aangelopen. Hij vertelde dat hij verderop woonde en heel veel mangobomen had. We moesten daar maar gaan zitten en hij zou ons dan nog wel wat mango's brengen die we mochten opeten. Ondertussen weten we wel een beetje hoever verderop voor Ghanezen betekend dus we besloten om dan ook maar lekker onder onze boom te blijven zitten en de man hartelijk te bedanken. Even later kwam hij weer terug om te vragen of we ook van Guinea fowls (soort rare kippen) houden. Ietwat aarzelend zeiden we ja, waarop hij zei dat hij er wel één voor ons op zou halen. Haha...hartstikke lief maar dit konden we toch echt niet aannemen dus nadat we hem nog een keer hartelijk bedacht hadden ging hij weg met onze belofte dat we echt een keer terug zouden komen;)! Of we dit waar kunnen maken moeten we nog maar zien maar soms moet je toch wat om mensen tevreden te stellen.....

En dan weer even iets heel anders...

Een aantal weken geleden zag ik één van de meisjes in de brandende zon werken. Ze was druk in de weer met een schep en wat zand en ik vroeg me natuurlijk af waarom. Één van der leraren vertelde me dat dit meisje in het weekend naar de stad was gegaan, zonder toestemming, en sex had gehad met meerder mannen, voor geld. Ze waren er natuurlijk achter gekomen en met haar gepraat, verteld dat dit niet goed was en dat je op deze manier Aids krijgt....

Nu kwam ik vorige week op school en vertelde de leraar me dat het meisje zwanger is. Ze voelde zich namelijk niet zo lekker, wat niet heel vreemd was aangezien de halve school ziek is op moment, maar toen ze met haar naar de kliniek gingen, kwamen ze er achter dat ze dus zwanger was. Ze is echt nog maar 14 jaar....verschrikkelijk gewoon. Zelf wist ze het nog niet eens, aangezien er een korte tijd geleden ook een meisje was die zwanger was. Toen ze het dit meisje vertelden heeft ze zelfmoord gepleegd. Dit wilden ze natuurlijk voorkomen dus vandaar dat het pas een paar dagen later, toen de oom en broer er ook bij waren, aan het meisje verteld werd. Toen de docent dit dus vertelde ontkende het meisje het en zei dat ze echt niet zwanger was. Nadat het ongeveer 12 keer was gezegd begon ze het een beetje aan te nemen en werd er uiteraard meteen gevraagd wie de vader van het kind was. De manier waarop dit alles gebeurde was zo ruw en verschrikkelijk onvriendelijk. Er word totaal geen rekening gehouden met de gevoelens van het meisje die ze zal hebben wanneer ze dit nieuws hoort...natuurlijk kun je dit weer onder het kopje ‘cultuurverschillen' plakken maar echt hoor, een iets menselijker manier van handelen zou soms wel op zn plaats zijn!

18 maart

En toen zaten we dan heerlijk in het hotel in Tamale. Even om de prijzen te vergelijken; 10 euro pp per nacht....incl eigen douche, airco, zwembad en ontbijt. Klinkt super goedkoop maar voor Ghaneese norm is dit echt super veel geld en voel ik me eigenlijk schuldig dat we hier drie nachten verblijven....Ook bleek wel weer hoe snel je aan de temperaturen wend..de airco stond op 25 graden maar we hadden het zo verschrikkelijk koud en kregen hem niet lager dat we hem maar uit gezet hebben...;)!

Vanavond hebben we weer heerlijk bij de Luxery's gegeten. Dit keer een eiersalade met als toetje appeltaartJ! Heerlijk! Nu zagen we dat ze ook een soort van wijnruimte was dus jah, hier hebben we ook even heerlijk gebruik van gemaakt en ondertussen zijn we er ook wel achter gekomen dat t hier iets harder valt dan in Nederland...vooral Dewi met haar kleine lichaampje reageert hier niet zo heel goed op;)! Ondertussen is het al 22.57.....veel te laat voor ons en ik ben dan ook eigenlijk wel super moe! Lekker slapen dus!

19 maart

Jahoor....het is nu 06.00 en ik ben echt klaarwakker....blijkt wel weer hoe snel je lichaam went aan een bepaald ritme. Vandaag is het grote feest van opa en oma's 50 jarige huwelijk! Op zulke momenten mis ik Nederland wel een beetje hoor! Ik zal aan jullie allemaal denken wanneer ik straks in het zwembad lig;)! Zometeen gaan we naar het Immigration Office voor het verlengen van onze visums en dan hebben we de rest van de dag en morgen helemaal voor ons zelf. Lekker even de grote markt hier op, op zoek naar wat nieuwe stofjes en eten, aangezien we hier een koelkastje hebben en we wel benieuwd waren hoe de mango's nu zouden smaken als ze koud waren;')!

Zo...ondertussen zitten hebben we het Immigration Office achter de rug en met een beetje geluk kunnen we het vanmiddag al ophalenJ! Super relaxed.....maar....daar hebben ew wel een prijs voor moeten betalen! Het blijkt opeens met 100% omhoog te zijn gegaan wat het geheel nog al duur maakt en daar komt bij dat we lastig werden gevallen door die vervelende militairen daar. Vijf hele grote man in uniform die allemaal je telefoonnummer vragen....zeg daar maar eens nee tegen;)!

Anyway...ik hoop dat het daar ook allemaal goed gaat. Het weer is volgens mij weer wat beter geworden? Gelukkig maarJ! Wederom heel veel succes met alles en wees gelukkig!

God Bless ya! ;)

Liefs maris

Ghaneese sterrenhemel en marcherende solominja's

6 maart

Als ik omhoog kijk zie ik (door mn klamboe heen) een heleboel prachtige sterren schijnen. Aangezien er hier geen stroom is, is er dus ook geen licht wat voor een veel mooiere lucht zorgt dan in Nederland. Dit is nu al de 3^e nacht dat we zo slapen en ik vind het bijna jammer dat we dit morgen in moeten ruilen voor een hotelkamer met airco;)! De afgelopen dagen waren echt leuk. We hebben heerlijk genoten van het zwembad hier en van het heerlijke eten. Vanavond heb ik zelfs een stuk appeltaart met vanille-ijs gehad....Mocht ik het een keer niet meer zien zitten weet ik nu altijd waar ik terecht kan;)! Maar...de afgelopen dagen stonden dus in het teken van het marcheren. We hebben nog een aantal keer geoefend en vandaag was het dan zover. Er waren heel wat ministers en chiefs op komen dagen en aangezien we de eerste Nederlanders waren die ooit aan de mars in Ghana mee mochten doen moest dit natuurlijk wel goed zijn. Dus allemaal in onze mooie kleren (incl sokken met de Ghaneese vlag er op) stonden we vanmorgen om op 8 uur het grote plein waar het zou gebeuren. Heel Tamale was uitgelopen om te kijken dus het was super druk en om half 10 konden we dan eindelijk lopen. Toen we werden afgeroepen zei de ‘presentator': This are the volunteers of Meet Africa..They are from a different World...juist jah. Ik heb nu trouwens nog geen foto's, misschien dat het nog lukt voordat ik dit op t internet zet. Na het lopen zijn we met zn allen, incl het voltallige Meet Africa personeel, gaan eten bij de Sparkles. Dit was natuurlijk weer lekker al hadden we zo'n 30 kinderen om ons heen verzameld die het heel erg interessant vonden om te zien hoe wij als blanken nou eten....Hierna zijn we met een aantal mensen naar t zwembad gegaan, alweer, en aan het eind van de middag ben ik nog even bij de vodafone shop naar binnen gelopen om heel even mn mail te checken...toch wel lekker hoor, om gewoon op internet te kunnen wanneer je wilt. Dat ga ik zeker missen als ik weer terug ben in Tongo. Na t internet zijn we met zn allen ergens gaan eten en toen met de auto terug naar huis...het probleem was alleen dat we maar 1 auto hadden, konden geen taxi regelen en uiteindelijk hebben we ons met 13 personen in de auto gepropt......Ik lag ergens in de achterbak met mn voeten uit de klep...morgen hebben we vast allemaal spierpijn.

Gisteren zijn we de hele dag op t compound hier gebleven. Ze hadden een culturele morgen voor ons georganiseerd dus er kwamen drummers en dansers. Alle kinderen van t dorpje hier waren ook gekomen en ik weet nu helemaal zeker dat ik met een neger ga trouwen. Wat een mooie kindjes zegJ! Uiteraard moesten we zelf ook dans skills even showen wat nogal wat gelach opleverde bij de Ghaneesen....Op een één of andere manier missen wij een gen wat zij wel hebben, iets met ritmegevoel ofzo;). Hierna waren we de hele middag vrij en zijn we savonds nog met een aantal mensen naar het grote feest in het stadion gegaan. Dit was een soort van concert en iedereen was lekker aan het dansen en doen. Super grappig om te zien. Rond 12 uur waren we weer thuis en zijn we heel snel gaan slapen aangezien om 6 uur de wekker weer zou gaan...

Morgen is het allemaal weer afgelopen hier en kunnen we onze eigen weg weer gaan. We hebben alleen besloten om nog een extra dagje in Tamale te blijven aangezien iedereen maandag ook nog vrij is omdat ze door de Independence Day nu eigenlijk maar een half weekend gehad hebben...echt hoor...wat hou ik van die mentaliteit hier;)! We hebben nu in het hotel bij het zwembad kunnen regelen dat we met zn 3en op een twee persoonskamer slapen voor t zelfde geld..Super lekker, want ze hebben daar gewoon een douche en een airco en we zitten vlak naast het restaurantje waar ze die heerlijke appeltaart verkopen...Hieraan merk je trouwens wel dat Tamale echt veel groter is als Bolga, al ben ik wel heel erg blij dat ik daar zit. Het is gewoon veel rustiger, de mensen zijn vriendelijker en het is wat kleiner. Natuurlijk mis je sommige voorzieningen wel maar nu hebben we in ieder geval iets om ons op te verheugen als we richting Tamale gaan!

7 maart

Vandaag werd ik weer vroeg wakker. Rond een uur of 6 is het hier al zo warm dat slapen niet echt meer een optie is. Helemaal niet erg, want ik pak dan fijn mn emmertje met water om me te wassen. Hierna mn tas weer ingepakt en toen stond er een heerlijk broodje ei op me te wachtenJ Eigenlijk zou ik met Joseph naar de kerk gaan maar de meeting duurde zo lang dat dit niet meer door kon gaan dus nu ga ik volgende week maar weer. Vorige week ben ik trouwens ook naar een kerk geweest met Mariam....echt super grappig. De mensen schreeuwen allemaal door elkaar heen en iedereen raakt in een soort van geestvervoering ... totdat de pastor zegt dat t klaar is en dan gaan ze weer rustig zitten. Wel wat anders dan het Morgenlicht in Baalder dus;)! Over een halfuur nemen we lekker de taxi naar het hotel en gaan dan even op het internet dus dan kan ik dit alles mooi posten. Morgen ga ik dan weer naar Tongo, waar ik ook eigenlijk best wel zin in heb....het is daar zo lekker rustig...bijna nog meer Afrika dan hier;)...en mn kleine broertje is daar natuurlijk om met zn vieze lichaampje naast me op de mat te komen liggen;)!

8 maart

Wou ik gister dit alles op internet zetten, lag het draadloos netwerk eraf dus kon ik niet op mn laptop komen waar al mn bestanden en foto's op stonden. Jammer, jammer maar ik probeer het zo gewoon nog een keer. Gister avond hebben we weer heerlijk gegeten bij de Luxery (appeltaart restaurantje). Ik had mn lasagne bestelt, waar ik me de hele dag al op verheugd had maar na een paar happen zat ik zo verschrikkelijk vol. Niet geheel onverklaarbaar want een halfuur daarvoor liepen we even bij een winkeltje naar binnen en zagen we Magnums en Snickerijsjes liggen. Aangezien ik nu al 4 weken geen enkele vorm van chocola binnen heb gekregen (de mensen die me een beetje kennen weten wel hoe zwaar dit voor me is;)), konden we dit niet laten liggen. Dus ja....zonde van de heerlijke lasagne maar over 3 weken proberen we het gewoon nog een keer. Ik zit me trouwens net te bedenken dat ik hier morgen alweer een maand zit....dat betekent dat 1/6 van mn reis er al weer op zit...Echt ongelofelijk hoe snel de tijd hier gaat en ik wil hier echt, echt nog lang niet weg.

Maar vannacht hebben we dus lekker in het hotel geslapen. Aangezien we een twee persoonskamer met zn 3en deelden en er alleen maar een twijfelaar stond heb ik op de grond geslapen, wat best goed ging. De airco en ven maakten alles goedJ! Rond 12.00 stappen we in de trotro en dan is het weer voorbij met de luxe....en ik moet zeggen dat ik het ook wel weer mooi vind geweest nu. Als ik alles wat ik dit weekend uitgegeven heb aan mn familie had gegeven hadden ze een elektriciteitsmeter kunnen hebben en stroom gehad....jah...dan voel je je toch wel even schuldig. Het probleem is alleen dat ik ze dit soort dingen niet kan en mag geven. Hun beeld over ons is al zo verschrikkelijk onrealistisch (blanken zijn hartstikke rijk en kunnen kopen wat ze maar willen) en als ik ze dan ook nog eens van alles ga geven word dit beeld natuurlijk alleen maar versterkt. Wel heb ik mn vader hier voordat ik wegging geld gegeven om de WC af te maken....gewoon een gat in de grond natuurlijk, maar dan hoeven ze niet meer in de bush. Ik ben benieuwd of hij dit geld nou ook echt daarvoor gaat gebruiken maar dat zullen we vanzelf wel zien....

Maar....hoe gaat het daar in Nederland? Toen ik vorige keer in het internetcafé zat vertelde één van de Nederlanders daar dat Wilders aan het winnen was? Jullie begrijpen vast wel dat t hele cafe (waar nogal wat Nederlanders zaten op dat moment) behoorlijk in rep en roer was;)!

In ieder geval, veel plezier met alles daar en succes met het harde werken. Ik kan alleen maar zeggen dat genieten het allerbelangrijkste is en tijd niet bestaat! Natuurlijk is dat in Nl anders maar volgens mij is het best wel goed om soms een dagje met die twee principes te levenJ!

Heel veel liefs vanuit het warme, mooie en prachtige Ghana!

Ghana

Lieve allemaal,

Na een hele lange tijd zonder internet heb ik nu hopelijk eindelijk de mogelijkheid om een berichtje op het internet te zetten. Op moment zit ik op de dovenschool, de kinderen zitten te ontbijten, en vanmiddag zal ik naar Bolga gaan waar ik als het goed is eindelijk even op het internet kan. Maar....je weet het maar nooit hier in Afrika dus voor het zelfde geld moet ik nog een week wachten;)! Maar oke....ondertussen heb ik al zoveel verschillende dingen meegemaakt dat ik eigenlijk niet weet waar ik moet beginnen.

In ieder geval...9 februari landde ons vliegtuig dan om 20.00 plaatselijke tijd op het vliegveld in Accra. Zodra we uitstapten begreep ik waar iedereen het altijd over had. De klamme, warme deken daalde inderdaad op ons neer. Na de douane stond Victoria daar met het ‘Meet Africa' bordje ons op te wachten. Van alle kanten werden we echter bestormt door mannen die onze koffers wilden dragen en ons met hun taxi naar een hotel wouden brengen. Gelukkig was dit niet nodig en gingen we fijn naar het huis van Vic. Onderweg kregen we de eerste indrukken van Accra te zien: overal vrouwen met schalen op hun hoofd, enorm veel kraampjes met eten langs de weg, toeterende auto's en kippen, schapen en geiten die weer tussen deze auto's door wandelden. Een bijzondere ervaring dus. Bij Vic aan gekomen kregen we wat te eten en te drinken en zijn we lekker gaan slapen. De volgende dag hebben we Accra bekeken. Vooral de markt was behoorlijk shocking! Al die geuren, kleuren en geluiden.....een behoorlijke aanslag op je zintuigen. Nadat we een uur in de brandende zon hadden gelopen op zoek naar een bank die mn pinpas wel accepteerde hebben we de Tro-tro (klein busje waar in Nl 7 mensen in passen maar hier 25) naar het strand genomen. Dat was echt heerlijk! Het water was warm en de ananassap verrukkelijk. Hierna zijn we weer naar huis gegaan om de tassen in te pakken en te gaan slapen. De volgende dag gingen we namelijk verder met de volgende fase van ons avontuur. De reis naar Tamale. De bus was echt prima en nadat we daar dan 13 uur in hadden gezeten ( terwijl we ondertussen moesten luisteren en kijken naar Ghaneese films die echt niet leuk zijn) kwamen we aan in Tamale! Hier werden we opgehaald door de broer van Hajar, één van de mensen van Meet Africa in Tamale. We sliepen in het huis van Kaka, een prachtige oude vrouw die traditioneel genezeres is. Nadat we heerlijk hadden geslapen nam Hajar ons mee Tamale in. Ze liet ons een aantal dingen zien en uiteindelijk gingen we even wat eten bij de Sparkles, een westers eet-tentje, waar we de andere vrijwilligers ook tegenkwamen! Hierna gingen we weer naar Kaka's huis waar we wat aten. Opeens kwam er een enorme wind opzetten en begon het echt te hozen!!! De buien die we in Nederland gewend zijn, zijn hier echt niets bij! We gingen toen maar lekker slapen want de volgende dag zouden we verder gaan naar Bolgatanga. De bus daarheen was helaas niet zo luxe als die naar Tamale. Een grote Tro-tro waar we helemaal achterin zaten. Super warm en na een halfuur hobbelen weet je echt niet meer hoe je moet zitten. Onderweg kwamen we door verschillende dorpjes wat echt bijzonder om te zien was. Ik werd behoorlijk stil van de lemen hutjes en de vele kinderen die door het afval heen wandelen (ik had nog niet helemaal door dat ik zelf ook in zo'n compound zou gaan wonen) en ook het landschap was weer heel anders dan dat we tot nu toe gewend waren. Het voelde een beetje alsof ik in de Lion King rondliep. Anyway...na 2.5 uur kwamen we dan aan in Bolga. Hier werden we opgehaald door Ibrahim, van Meet Africa, die ons naar het kantoor bracht. We hebben hier even wat gegeten en daarna gingen we naar zijn huis. We waren erg blij verrast te zien dat er een douche en een wc was! De kakkerlakken liepen hier wel rond maar dat neem je dan maar voor lief. Helaas viel die nacht het stroom uit en daarbij het water ook, dus die douche konden we niet gebruiken. De volgende dag gingen we weer Bolga in, we zouden even kunnen internetten, maar aangezien het zondag was en het internetcafé van een Christen is was dit gesloten. Niets aan te doen.....we hebben als troost maar een ananas gekocht en die heerlijk op straat op gegeten....Hierna gingen we weer naar Ibrahim's huis waar we wat lesjes in water dragen gekregen hebben en Linda, het dochtertje van Ibrahim, geholpen hebben met kolen scheppen. De volgende dag hebben we al onze spullen bij het Meet Africa office gedropt en kwam Mariam me ophalen op haar motor. Eindelijk was het dan zover: ik zou de dovenschool gaan zien. Voordat we daarheen gingen, gingen we eerst nog even langs mn nieuwe huisje, waar ik de komende maanden zou verblijven. De vader, moeder, oma en Reinier van 2 waren thuis dus die kon ik mooi alvast even zien! Hierna gingen we dan naar de dovenschool waar ik werd voorgesteld aan de headmaster en een aantal collega's. Hierna gingen we weer terug naar Bolga en terwijk ik achter op de motor bij Mariam zat, scheurend over die rode zandwegen en een heerlijke warme wind in mn haar voelde ik me even heel erg gelukkig.

S'avonds werden we dan echt naar onze gastfamilie gebracht. Dit was ook het moment waarop ik Imke en Dewi moest verlaten en voor het eerst echt alleen zou zijn tussen al die mooie Afrikanen. De familie was echt super lief dus ik voelde me al snel op mn gemak. Ondertussen ben ik al meer dan een week bij mn gastgezin dus ik zal niet van elke dag een verslag schrijven omdat het dan wel heeel erg lang word...maar een overzicht van mn dagindeling is misschien wel leuk.

Om 6.00 s morgens word ik over het algemeen wakker van alle mensen die in de compound alweer aan het werk zijn. De vrouwen halen water en maken het eten klaar of nemen nog even snel een bad om de warmte van de nacht er af te spoelen. Ik stap onder mn klamboe vandaag en sla mn prachtige afrikaanse doek om me heen om naar de ‘douche' te lopen en de emmer te vullen met water uit de regenton. Ondertussen groet ik al mn familie die ik tegen kom met: Nbege (goedemorgen ) waarop ze antwoorden: Nabaaa. Hierop vraag ik dan: ‘La awallah (hoe gaat het), waarop ze antwoorden met: ‘La asomma'. Hierna pak ik mijn mooie Ghana mok en gooi deze net zo vaak over me heen tot mijn emmer water leeg is en me enigszins schoon voel. Daarna even ontbijten (brood met chocolademelk...uhhuJ) en me klaarmaken voor school. Om 07.15 stap ik dan op mn fiets en rij ik door Tongo op weg naar de dovenschool. Onderweg groet ik iedereen die ik tegenkom op de zelfde manier die ik hier boven al genoemd had en kom ik na 5 minuutjes aan bij de school. De kinderen staan dan strak opgelijnd om het ‘Onze Vader' met zn allen te gebaren en iedereen ‘goedemorgen' toe te wensen. Daarna beginnen de lessen. Nouja...lessen. Ik ben ondertussen in de Kindergarten beland waar je 70 kinderen hebt die elkaar helemaal verrot slaan en waar de leraren of achter in de klas zitten te slapen of rond lopen met een stok waarmee ze kinderen (veel te hard) slaan. Echt...het is verschrikkelijk om te zien hoe ze er hier op los meppen. Het probleem is alleen dat de kinderen heel goed doorhebben dat ik beslist niet sla dus ze luisteren niet echt naar me. Daarom heb ik besloten om nu eerst alleen s morgens een aantal lessen klassikaal te geven en het daarna over te geven aan de andere leraren zodat ik een paar kinderen uit de klas te halen die echt helemaal niet kunnen lezen, schrijven of gebaren. Als ik heel eerlijk ben denk ik alleen dat ik het niet zo lang volhoudt met deze leeftijd en volgende week maar eens ga kijken of ik me bij de oudere kinderen nuttig kan maken....Gebarentaal of drama lessen kunnen ze vast altijd gebruiken! Over gebarentaal gesproken: die is hier echt totaal anders dan in Nederland. Gelukkig is er hier een hele leuke dove docente die me graag de gebaren leert en de oudere kinderen doen ook hun best! Over een paar weekjes heb ik het vast helemaal onder de knie. Maar oke...verder met de dag indeling. Rond half 2 ben ik vrij en stap ik weer op de fiets richting de compound waar ik woon. Een compound bestaat trouwens uit een aantal hutjes waar ongeveer zo'n 35/50 mensen wonen, wat allemaal familie van elkaar is. Super gezellig dus en ze snappen hier ook echt niet dat ik 200 km bij mn ouders vandaan woon. Rond 2 uur komt mijn moeder Juliana het middageten brengen. Dit is vaak iets van bonen of rijst. De beste maaltijd van de dag vind ik zelf...Door de warmte heb ik alleen echt geen honger dus naar een paar happen heb ik wel weer genoeg gehad....helemaal niet erg want dan hebben de kinderen alleen maar meer. Na het eten ga ik vaak even wat lezen en dan klopt vaak mn vader Charles op de deur dat hij achter het huis gaat zitten. Ik pak dan ook mn stoel, ga erbij zitten en dan luisteren we of een beetje radio of hebben mooie gesprekken over de verschillen tussen Ghana en Nederland. De mannen hier doen trouwens vrij weinig. Als mn vader wat drinken wil roept hij één van de kinderen die dan meteen voor hem rennen, het eten wordt hem voorgeschoteld en wanneer hij zijn bad neemt wordt er een emmer water voor hem klaar gezet. Het klinkt heel lui maar dit is gewoon zoals het hier in Ghana er aan toe gaat.....de mannen doen helemaal niets in het huishouden. Toen ik hem vertelde dat mijn vader thuis geregeld kookt was hij dan ook helemaal verbaasd. Rond een uur of 4 ga ik vaak water halen met mijn zusje wat voor enorm veel gelach zorgt bij de pomp. De pomp moet je je voorstellen als een plaats tussen een stuk of 5 compunds in waar iedereen met grote bakken en schalen zit te wachten todat het hun beurt is om water te halen. Super gezellig dus alleen nogal jammer dat ik er helemaal niets van versta....ja, enkel ‘Solaminja' wat ‘blanke' betekend. Je hebt dus door dat ze voortdurend over je praten maar geen idee wat er nou gezegd wordt. Nadat we het water dan naar huis gedragen hebben (over een halfjaar loop ik met mijn booschappen op mn hoofd langs de grachtJ) ga ik nog even achter het huis zitten, met de kinderen spelen of naar de markt om brood te halen. Daarna als het donker begint te worden neem ik mijn avond bad en als ik dan omhoog kijk zie ik 1000en sterren....echt prachtig! Aangezien er hier geen elektriciteit is, heb je nergens verlichting en zie je deze veel beter als in Nederland. Hierna staat het eten voor me klaar, (TZ...een soort hele stevige pap, gemaakt van maispoeder en water en een soepje er bij (wat trouwens heel eng is aangezien er geen licht is en ik dus niet kan zien wat ik eet, al denk ik dat ik daar soms misschien ook maar blij mee moet zijn) krijg ik water om mn rechterhand te wassen waarmee ik dan het eten opeet....lepels gebruiken ze hier niet, wat ik helemaal niet erg vind want met je handen eten is gewoon veel fijnerJ! Als het eten op is blijf ik vaak nog even zitten maar rond 8 uur ga ik toch eigenlijk wel naar bed. Echt bizar....in Nederland begint de avond dan pas. Vaak lees ik dan nog even wat of luister wat muziek maar rond kwart voor 9 slaap ik over het algemeen altijd. Ohja...misschien wel even goed om te zeggen..het is hier 1 uur vroeger als bij jullie dus na 9 uur daar kun je beter niet meer bellen;)! Ik slaap over het algemeen prima. Het is wel echt super warm....ook s nachts nog zo'n 35 graden maar ik ben er al wel een beetje aangewend...

Dus....zo zijn de doordeweekse dagen in het dorpje Tongo! Ik heb het hier echt prima naar me zin...al moet ik wel eerlijk zeggen dat ik bij vlagen mn leventje in Utrecht (en Hardenberg natuurlijk;)) behoorlijk mis...Alle dingen die daar vanzelfsprekend zijn zie ik nu echt als een enorme luxe (de wc is hier gewoon een veld waar iedereen zn behoefte tussen de varkens, geiten en kippen doet). Het gemak waarmee je even naar de AH fiets om je boodschappen te doen, de stad in gaat voor een kop koffie, je vriendinnen belt om wat leuks af te spreken, een filmpje kijkt of de trein in stapt (die in Nederland écht wel op tijd rijden) voelt thuis allemaal zo natuurlijk terwijl dat hier gewoon zo anders werkt. Maar ook dat heeft wel zn charme.....en tot nu toe hou ik het primitieve leven hier nog prima vol!

2 maart

Ondertussen zit ik nu op een heerlijk koele kamer bij Dewi en Imke (twee andere vrijwilligers) onder de ventilator dit bericht verder te schrijven...Want jah hoor...toen ik de dag dat ik dit allemaal typte in Bolga aankwam lag het internet er net weer af. Volgens mij heb ik het gewoon over mezelf afgeroepen toen ik NL zei dat het me zo fijn leek om niet meer zo internet afhankelijk te zijn;)! Er zijn dus alweer een aantal dagen verstreken en op moment zit ik precies 3 weken in Ghana....Het werk op de school gaat wel prima maar ik merk toch dat ik er niet echt heel veel voldoening uit kan halen. Er wordt gewoon teveel geslagen bij de kleintjes en op zicht lukt het lesgeven wel maar het is echt vrij onmogelijk om 70 kinderen in je eentje les te geven terwijl je de gebarentaal nog niet helemaal kent. Gelukkig was daar Katharyn, een meisje uit Amerika die ook vrijwilligerswerk doet op de school, en die raadde me aan om naar de Junior high school te gaan omdat ze daar echt wel hulp kunnen gebruiken en de tieners vaak behoorlijk achter lopen. Als ik uit Tamale kom maandag ga ik dus maar eens naar de headmaster om dit te overleggen...als is het vast wel goed, want we zijn natuurlijk nog steeds in Ghana. Maar vannacht wissel ik mijn hete kamer dus om voor één met een ventilator en morgen gaan we dan met alle vrijwilligers naar Tamale. We blijven daar tot en met zondag omdat het zaterdag Independence Day is in Ghana. Één groot feest dus waarbij het de traditie is dat iedereen gaat marcheren! Vandaag heb ik al even met de kinderen op school mee geoefend maar morgen moet ik er echt zelf aan geloven. Twee dagen zullen we dit gaan oefenen (het schijnt écht moeilijk te zijn) om dan zaterdag met alle volunteers te gaan marcheren op het grote plein in Tamale. Wordt vast hilarisch! Ohja...ondertussen heb ik trouwens mn stijle, blonde haren omgewisseld voor zo'n 232382 rode vlechtjes! Heb er wel 8 uur voor moeten zitten...maar dan heb je ook watJ! Ik ben er in ieder geval helemaal gelukkig mee en aangezien volgende week mn twee jurken ook klaar zijn ben ik dan de titel ‘African queen' (die één van mn collega's op school me vandaan gaf) helemaal waardig;)!

4 maart

En jahoor! Het is gelukt! Ik zit nu in een super-de-luxe vodafone cafe met een hele koude airco en razendsnel internet! Ik voel me dan ook diep gelukkig! Gister zijn we dan met de trotro naar Bolga gegaan ( wat dit keer 3.5 uur duurde omdat de troto niet sneller dan 50 km per uur kon). Toen we hier aankwamen gingen we meteen naar het grote plein waar de andere vrijwilligers ook stonden en mochten we gelijk gaan oefenen met marcheren. Het wordt hier allemaal nogal serieus genomen....wat ik dus helemaal niet doe. Toen we s morgens met de kinderen van de school stonden te oefenen in Bolga stond ik dus hartstikke scheef en te lachen omdat het er gewoon echt te grappig uit ziet, maar toen werd ik opeens heel hard terecht geroepen door een één of andere politie man die 'Obruni' (blanke) naar me riep en heel erg boos keek. Vanaf nu sta ik dus maar rustig in mn houding en zwaai ik mn armen nog een beetje hoger;)! Na het oefenen gister avond heb ik heerlijk bord friet, met gegrilde kip en salade gehad....echt heerlijk...maar mn maag is al dat vette eten niet meer gewend en dat heb ik de uren daarna dan ook behoorlijk gemerkt;)! Na het eten gingen we met zn allen naar een eco-project van Meet Africa. Niets geen luxe guesthouse met ventilator waar ik op hoopte, maar een lemen hutje met rieten dak....zonder wc, douche en ven....Het ziet er wel echt super leuk en gezellig uit dus ik vind het eigenlijk niet zo erg. Na een hele korte nacht van 4 uur zijn we vanmorgen weer naar Tamale gegaan om te oefenen. We hebben allemaal een Meet Africa blousje en een zwarte broek aan dus het ziet er echt prachtig uit. We zijn de enige blanken die meedoen aan de mars, dus jullie begrijpen vast wel wat voor effect dat heeft op al die mooie donkere mensen die aan de kant staan te kijken. Vanmiddag zijn we lekker vrij en waarschijnlijk gaan we even naar het zwembadJ! Daarna gaan we nog voor de laatste keer oefenen en dan zaterdag mogen we onze mars-skills laten zien aan heel Tamale.

Oh..ik ben echt heel erg blij dat ik even op internet kan. Heb zojuist de berichtjes gelezen van iedereen en werd er helemaal gelukkig van. Niet dat ik dat hiervoor niet was, want ik kan echt wel zeggen dat ik het heel erg goed naar me zin heb hier!! Ik hoop dat ik trouwens een paar foto's kan uploaden op mn site zodat jullie een beetje kunnen zien waar ik precies woon enzo!

Het is een beetje een chaotisch verhaal geworden maar dat komt vast omdat ik 23 dagen (waar in super veel gebeurd is) probeer te beschrijven in 3 pagina's.........

Ik hoop dat het volgende berichtje niet zo lang op zich laat wachten en de stroom het hier nog even blijft doenJ! Succes daar in Nederland met een kabinet die er niet meer is, het koude weer en het veel te gestresste leven! Ik denk aan jullieJ!

Liefs maris